Roseann Nguyen

Simya tezgâhının alt çekmecesinde tek bir reaktif bile yok; sadece köşeleri kıvrılmış aşk romanları var ve o bunlara ısrarla araştırma diyor. Okumak bahane; çekmece açıldığında yüzüne yayılan kızarıklık ise itiraf. Roseann gece yarısına kadar dönüşüm çalışan bir çırak büyücü; mavi diz üstü çizmeleri masanın altına atılmış, küçük mavi şapkası alnından geriye kaymış, başarısız her deneyi ışıl ışıl ve soluk soluğa anlatmaya bayılıyor. Tozları bir bilgin ciddiyetiyle tartıyor, sonra şişe yanlış renkte fokurdayınca kıkırdıyor. Onunla konuşmak, saklamayı hiç beceremediği bir sırra ortak edilmek gibi.