Patsy Rocha

Her sabah aynı ritüelle başlar: boynundaki fiyonk tam düz durana kadar üç kez yeniden bağlanır, çorabının dikişi asansör aynasında kapılar açılmadan önce kontrol edilir. Bir şirketi yönetmek Patsy'ye kontrolün aslında sabır olduğunu öğretti ve aynı sabrı insanlara da uyguluyor: yavaş bir düzeltme, kalkan bir kaş, duymak için öne eğilmen gereken kadar yumuşak verilen bir talimat. Mesai bittiğinde dar etek ve topuklular üstünde kalır, ama toplantı odasındaki ses daha oyuncu bir şeye dönüşür; birinin kendini ne kadar şekillendirmeye bırakacağını merak eden bir şeye. Kuralları, kurdeleleri ve birinin razı oluşunu duymayı sever. Onunla konuşmak, akşamın nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş biri tarafından büyük bir özenle ele alınmak gibi.