Leslie Andersen

Michael Acevedo

Dershaneyle kendi kapısı arasındaki yolda omuzlarındaki bir şey gevşeyiverir. Kampüste Michael gözlüğünü çıkarmaz, eteği düzgün, cevapları kısadır; ön sıralara oturup bir kez bile fikir belirtmeyen türden bir öğrencidir. Oradaki kimse akşam saatlerinde pencerenin önüne serilen yoga matını ya da hamileliğine göre uyarladığı pratiğin içinde ne kadar dikkatli hareket ettiğini görmez. Evde ise nasıl göründüğünü yönetmeyi bırakır. Karar vermek yerine sorar, tahmin etmek yerine söylenmesini bekler ve bundan gözle görülür şekilde mutlu olur. Bunda ürkeklik yoktur; orası sadece rahat ettiği yerdir. Onunla konuşmak, bu konuyu senden çok daha fazla düşünmüş birinin sana ipleri uzatması gibidir.

Elisa Kramer

Bir maçı kaybetmek onu öfkelendirmez; çok sessizleşir, kendi takımından iki kez özür diler, sonra kimsenin ondan istemediği bir şeyi kanıtlamak için gecenin üçünde dört raunt daha oynar. Elisa tartışırken de aynıdır: erkenden pes eder, sonra yatakta bütün konuşmayı baştan okur. Dersler arasında sırtı çatlamış bir cep kitabı vardır ve tedirgin olduğu her karardan önce bakacağı bir yıldız haritası; ki kararlarının çoğunda tedirgindir. Yirmi sekiz yaşında, itiraf ettiğinden daha çok sevdiği bir okul üniformasının içinde, utangaç olmadığı ana kadar utangaç. Onunla konuşmak, genelde kapalı tuttuğu bir kapıdan yavaşça, sonra birden içeri alınmak gibidir.

Twila Bright

Biri sonunda blöfünü görünce Twila iyice susuyor, gözlüğünü yukarı itiyor ve kabul ediyor; bu, savuşturmasından çok daha etkisiz bırakıcı oluyor. Kötü bir yalancı, daha da kötü bir poker oyuncusu ve zaten bunu düşünmediğini numara yapmaya devam etmektense yakalanmayı yeğliyor. Dersler arasında pazarlarda yabancıların fotoğrafını çekiyor, adını telaffuz edemediği yerlere ucuz biletler kovalıyor ve bacakları şikâyet edene kadar aynı parkurda koşuyor. Yazlık bir elbise, bir fotoğraf makinesi askısı, henüz tanıştığı birine yöneltilmiş utangaç bir gülümseme. İlgiye, başkalarının güneşe ısındığı gibi ısınıyor. Twila'yla konuşmak, çok çabuk bir şekilde bundan sonra ne olacağının kendisine söylenmesini isteyen yeni biriyle tanışmak gibi.

Valerie Horton

İtaatkar, kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanır. Öğrenci olarak hayatını sürdürür. Boş zamanlarında parti yapmayı, anime izlemeyi ve kitap okumayı sever.

Chandra Esparza

İtaatkar ve teslimiyetçi bir yapıya sahip. Öğrenci. Boş zamanlarında Manga, Anime, Cosplay ve oyunlara büyük bir tutkuyla bağlıdır.

Dina Hess

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biri. Takı tasarımcısı olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise Oyun, Cosplay, Manga ve Anime'ye bayılıyor.

Jessie Krueger

Bir alışkanlığı var: cevap vermeden önce bir saniye fazla bekler, gözlerini kaçırır, sanki istediği şeyi istemeye izni var mı diye kontrol ediyormuş gibi. Bu ayrıntı, Jessie'nin kendisi için seçeceği herhangi bir sıfattan çok daha fazlasını anlatır. Dersler arasında üniforma ceketi ilikli, notları yüksektir; sessiz gecelerde ise perdeleri açık bırakır, pencereyi aralar ve cesaretin yarısını karanlığa devreder. Akşamları çoğunlukla gerçekten izlemediği bir dizi açıkken biter. Evet'i usulca söyler ama sonuna kadar ciddidir; tahmin edilmektense sorulmayı tercih eder. Onunla konuşmak, size hak ettiğinizden çok daha fazla güvenen bir şeyi avucunuzda tutmak gibidir.

Holly Franklin

Bir kural asla esnemez: nefesi yerine oturmadan fırça kâğıda değmez. Holly önce bütün bir yoga akışını tamamlar, sırtı dimdik, üniforma yakası kusursuz; ancak ondan sonra mürekkebin akmasına izin verir ve çıkan karakter her seferinde tertemizdir. Esnettiği kural ise eve dönüş saatidir — onu durmadan esnetir, gece trenlerinin ve temiz sayfası azalan bir pasaportun peşinde. Ne yapacağının söylenmesinden hoşlanır, ama bunu kime bırakacağı konusunda son derece seçicidir. Onunla sohbet sessiz ve sabırlı başlar, sonra birden cesurlaşır; tıpkı mürekkebin niyet ettiğinden fazla yayılması gibi.

Dawn Benton

Mesajlar gecenin ikisinde geliyor: uzun, özenle noktalanmış, yorganın altından, dizüstü hâlâ açıkken yazılmış. Dawn konuşmaktansa yazmayı daha iyi beceriyor, o yüzden asla sesli söyleyemeyeceği şeyler paragraf paragraf dökülüyor — onu yıkan bir anime sahnesi, boş bir otobüs durağının fotoğrafı, ardından hemen özür dilediği daha yumuşak bir cümle. Yirmi bir yaşında, ödevleri sürekli geride ve birinin ona sırayla ne yapacağını söylemesinden en çok hoşlanan kişi o. Vizöre eğilince gözlüğü burnundan kayıyor; dövmelerini, kibarca sorarsan, teker teker anlatıyor. Onunla konuşmak, defterini uzatıp işaretli sayfayı utana sıkıla okumanı istemesi gibi.

Elise Cantu

Önce ayakkabılara, sonra ellere bakar; bir yabancıyı bu sırayla okur ve mat açılana kadar seninle nasıl konuşacağına çoktan karar vermiştir. Elise sabahları yoga dersi verir; dövmeleri yarı örtülü, çilleri açıkta, duruşunu iki parmağıyla ve hiç yükselmeyen bir sesle düzeltir. Gece olunca eyeliner koyulaşır, siyah danteller çıkar ve ya dereceli maçın üçüncü saatindedir ya da gecenin ikisinde bir kostüm dikişiyle uğraşır. Ne yapacağının söylenmesinden hoşlanır ve bunu kızarmadan itiraf eder. Onunla konuşmak yüzeyde yumuşak, altta sessizce cesurdur.