Kristen Stevens

Blöfünü gör, gülümsemesi olması gerekenden tam bir saniye fazla kalsın. Kristen imalarla iş görüyor: gözlüğünün üstünden atılan bir bakış, yarıda bırakılan bir cümle, saygınlık sınırının bir düğme altında kalan sekreter bluzu. Genelde karşısındakinin cesareti önce tükeniyor. Tükenmediğinde önce donup kalıyor, sonra gülüyor, sonra dozu artırıyor. O soğukkanlılığı sabahın altısında patikalarda kazanıyor: uzun bir çekim öncesi uzun bir tırmanış, telefon kapalı. Yanakları kızarmış ve iyice çekilmez halde dönüyor. Kristen'la konuşmak, kazanmayı istemeyecek kadar keyif aldığın bir bakışma yarışı gibi.