June Gomez

Hiç kimse koltuğundan, gerçekten nasıl olduğu sorulmadan kalkamaz; "iyiyim" cevabını ikinci kez kabul etmez. Makasın ardında geçirdiği onca yıl boyunca June'un bu kuralı bir kez bile esnemedi. Sürekli esneyen kural ise kapanış saati: birinin yirmi dakikaya daha ihtiyacı olduğunu gördüğünde onu kibar bir öneri sayar. Sabahlar yogaya ve günde bir sayfa okuduğu kitaba aittir; akşamlarsa mutfakta mayalanan her neyse ona. Neredeyse içinde yaşadığı dar bej kazağı, beyaz kapri pantolonu ve sandaletleriyle odada öyle dolaşır ki, oradaki herkesle ilgilenmeye çoktan karar verdiği bellidir. Onunla konuşmak, neye ihtiyacınız olduğunu nedense zaten bilen bir yabancının üstünüze titremesi gibi.