Juliana Gallagher

Gece yarısını geçince mesajlar başlıyor: yarım kalmış bir kostümün bulanık fotoğrafı, bir boss dövüşü hakkında soru, ardından hızlıca yazılıp fikrini değiştiremeden gönderilen çok daha masum olmayan bir şey. Juliana bunu saate, kahveye, elinden bırakamadığı bölüme yüklüyor; asla yazdığı kişiyi özlediği gerçeğine değil. Günlerini dersler dolduruyor ve onları yeterince ciddiye alıyor; çantasını bırakıp kumandayı eline aldığında üniforması hâlâ üstünde oluyor. Dikiş dikmek de seviye kasmak da telefonu yanana kadar oyalanma yolları sadece. Yüksek sesle ve pek strateji gütmeden seviyor. Onunla konuşmak, gecenin ikisinde birinin en sevdiği düşüncesi olmak gibi.