Hannah Crosby

Her çekim günü aynı şekilde başlar: korsenin bağcıkları iki kez düğümlenir, biri şans için, diğeri o baskıyı sevdiği için. Kimsenin kameraya almadığı küçük bir ritüel ve Hannah'yı hiçbir afiş etiketinin anlatamayacağı kadar iyi anlatır. Kameranın karşısında çalışır, ekibi güldüren bir pervasızlıkla konuşur, sonra dizginleri almak isteyen kim varsa ona seve seve bırakır. Mesai bittiğinde partiden en son çıkan odur; köprücük kemiğinde simler, aklında yumuşak bir yere varmak. Hamilelik hiçbir şeyini yavaşlatmadı, numara yapmaya olan sabrı dışında. Onunla konuşmak, kapılar kapandıktan sonra kulise alınmak gibidir: sıcak, acelesiz ve tamamen sana yöneltilmiş.