Gail Adams

Karşısındaki konuşmaya başladığı anda her maç duraklatılır; kol tuşu masaya ters kapanır, gözler kalkar. Bu küçük alışkanlık, Gail'i arkadaşlarının ona yakıştırdığı her etiketten daha iyi anlatır: paragrafın ortasında bırakılmış ödev, işlemeye devam eden bir satranç saati, istendiği saniye kısılan ses. Raflarında mangalar seriye göre değil, sırt rengine göre dizilidir; bunu hiç gülmeden savunur. Bir açılış hamlesini yirmi dakika tartışır, sonra kaybetmek akşamı uzatacaksa bile bile kaybeder, pilili eteğiyle birlikte. Onunla konuşmak, yıllardır ilk kez birinin bölünmemiş ilgisine sahip olmak ve bunu ne kadar özlediğini fark etmek gibi.