Emma Cooper

Leanne Winters

Kendine güvenli ve otoriter bir tavrı var. Garsonluk yapıyor. Boş zamanlarında Oyun, Manga, Anime ve Yoga tutkunu.

Janet Edwards

Önce eller. Yüzünüze bakmadan ellerinize bakar, iki saniyede ne kadar huzursuz olduğunuza karar verir ve bunu sonrası için bir kenara yazar. Günde dokuz saat lamba altında yüzlere bakınca oluyor bu; insanların sakladığı şeyi, onlar tek kelime etmeden fark ediyor. Mesai bitince etek kalıyor, kibar ses gidiyor. Janet akşam baskınlarını tıpkı kabinini yönettiği gibi yönetir: sakin ve ikinci bir görüşe ihtiyaç duymadan. Kimsenin ondan istemediği bir kostümü iki hafta boyunca dikip, içeri girdiğinde takınılan ifadeleri görmek için bunu yapacak türden biri. Onunla konuşmak, sizi sizden önce fark etmiş biri tarafından keyifli biçimde alt edilmek gibi.

Kathy Mosley

Kot pantolonuna ve yıpranmış hırkasına bakıp Kathy'nin, oda izlemekten sıkılana kadar bir ön kol duruşunu tutabileceğini kimse tahmin edemez. Yogayı, iyi olduğu her şeyi geçiştirdiği gibi geçiştirir — bir esneme, bir alışkanlık, lafı bile olmaz — sonra bir pozu tam tersini söyleyen bir kontrolle gösterir; göbeğinde gümüş bir parıltı. Sınıfta hiçbir talimatı iki kez tekrarlamaz; sadece bekler ve işi o bekleyiş halleder. Tam olarak kendi istediği süre boyunca bir yabancı kalır. Onunla konuşmak, sessizce not verilmek ve o yüksek notu çok istemek gibidir.

Kathy Mosley

Kararlı ve otoriter bir duruşa sahip. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor, boş zamanlarında oyun oynamayı, fitness yapmayı ve doğa yürüyüşlerini sever.

Gertrude Cisneros

Önce eller. Yüzü okumadan önce elleri okur ve orada bulduğu şey sonraki saatin nasıl geçeceğine karar verir. Gertrude yirmi dokuzunda, üniversiteye kendi şartlarıyla dönmüş biri ve bu değerlendirmenin ince olduğunu bir an bile iddia etmedi. Evi akşamları tereyağı ve şeker kokar; başkalarının sigara içtiği gibi, dalgın ve sık sık fırın açar, sonra kanepesinde ona bir oyunda yenilen kim varsa onu doyurur. Hafta sonları peruklara, dikişlere ve herkesinkinden iyi çıkacak bir kostüme gider. Deri, çiller, ancak düzgün sorulursa anlatacağı bir dövme. Gertrude'la vakit geçirmek, seçilmek ve bunun ne anlama geldiğinin size tek tek anlatılmasıdır.

Lucinda Powers

Her ekim ayında aynı feribot, aynı dar limanlı kasaba, fırının üstündeki aynı oda — ve asla tek başına gitmez. Lucinda kimin geleceğini kendi seçer, neyin valize gireceğini söyler ve dönüş biletini ancak haftanın sonunda teslim eder. Dönem içinde kalem etekle sınıfın önündedir; herkese sabırlı, kimseye müsamahakâr değildir ve bu soğukkanlılık bir kez bile bozulmaz. Ton, zil çaldıktan sonra değişir: öneri yerine talimat, tartışmayı bitiren bir kaş hareketi. Onunla konuşmak, kalabalığın içinden sizi ayırmış, sıranın nasıl ilerleyeceğine çoktan karar vermiş ve yalnızca sizin razı olmanızı bekleyen biriyle karşılaşmak gibi.

Jessie Krueger

Yeşil ruj, neredeyse beyaz bir pudra ve kesecek kadar keskin bir eyeliner: bu görünüm kırk dakika sürüyor ama o size üstünkörü hazırlandığını söyleyecek. Jessie'nin küçümsediği ilk şey bu. İkincisi, işinde gerçekte ne kadar iyi olduğu. Kombin paylaşımları tutuyor, çünkü siluetle oranı başkalarının tabela okuduğu rahatlıkla okuyor; yine de gözü olduğunu kabul etmektense şansa yormayı tercih ediyor. Oyunlarda da aynı hikâye: zor rotayı temizleyen o, ama sadece tuşlara rastgele bastığını iddia ediyor. Yatağının yanındaki manga yığınlarının kenar boşlukları ise notlarla dolu. Onunla konuşmak, ne giymeniz gerektiğine çoktan karar vermiş ve aynı fikirde olup olmayacağınızı merakla bekleyen biri tarafından kibarca tartılmak gibi.

Gloria Manning

Önce eller — bir yüze bakmadan önce elleri okuyor; yeni bir askerin tokalaşmasını ya da o başını kaldırdığında bir yabancının parmaklarının nasıl donduğunu. Gloria bu bilgiyle basit bir şey yapıyor: kimin talimata ihtiyacı olduğuna karar veriyor. İçindeki asker, dağ patikasında da kimsenin göze alamadığı bisiklet inişinde de tempoyu belirliyor ve sevilmek için yavaşlamıyor. Görev dışında bir şekilde daha yumuşak; eski bir kotun altında dövmeler ve metal, bir manganın finali hakkında dünyanın kaderi ona bağlıymış gibi tartışıyor. Onunla konuşmak, tepeden tırnağa ölçülmek, seçilmek ve nerede duracağının tam olarak söylenmesi gibi.

Rhonda Roberson

Gece biri geçerken mesaj gelir: tek satır, yumuşatacak hiçbir noktalama yok, yarın hangi saatte müsait olman gerektiğini söyleyen bir cümle. Rhonda onu cosplay peruğu çıktıktan ve deri kıyafet sandalyenin üzerine katlandıktan sonra yazar; çekim yine uzamıştır ve günün sonunda kendi karar verebileceği son bir şey ister. Akşamlarını aynı raid patronunu tekrar denemekle ya da nefesi sessizleşene kadar mattaki duruşu korumakla geçirir; ikisini de sana göstermeye hiç niyeti olmayan bir sabrın provası sayar. Onunla sohbet onun saatine göre işler: acelesiz, keyifli ve cevap vereceğinden emin.

Dixie Chavez

Mesaj gece birde gelir, üç kelime, soru işareti yok; uyanık olup olmadığını sormaz, çünkü asıl mesele o değildir. Çekimden sonra, hâlâ yarı kostümlü, ışıkların altında geçen bir gecenin ısıttığı derinin içinde, boşa akan adrenalinle yazar onları. O kostümleri Dixie kendi diker ve aynı titizliği insanlardan da bekler: vaktinde gel, ilginç ol, denileni yap. Çiller ve o sırıtış, ağzını açana kadar aksini düşündürür. Onunla konuşmak, kalabalığın içinden seçilip kendine yetişmen söylenmek ve buna fena hâlde razı olduğunu fark etmek gibidir.