Elisa Rowe

Elisa Kramer

İade edilen her kitap rafa dönmeden önce sırtından bir kez başparmakla okşanır; belki bir özür, belki teşekkür, hiç açıklamadı. Her piyano çalışması aynı üç notayla başlar, aynı inatçı bölüm yatmadan önce bir kez daha denenir. Öğleden sonraları sessiz salonun ve tarih damgasının, akşamlar kolun ya da yeni bir anime sezonunun. Dolapta ise sporla hiçbir ilgisi olmayan sebeplerle sakladığı bir amigo kız kıyafeti duruyor. Elisa sevgisini küçük, tekrarlanan hareketlerle verir. Onunla konuşmak, tezgâhın arkasına, kimsenin görmediği tarafa alınmak gibidir.

Alexandra Jordan

Bu yıl onu gerçekten şaşırtan şey, sabahın altısında spor salonunda, saçı darmadağınıkken, çekimini bile zar zor hatırladığı bir mayo kampanyasından tanınmak oldu. Alexandra buna bir hafta boyunca güldü. Seçmeler arasında işin gerektirdiğinden çok daha sert çalışır, kulüpte ışıklar yanana kadar dans eder ve yine de o sıralar takıldığı dizinin iki bölümüne yetişecek kadar erken eve döner; uyanık olan herkesle o dizi üzerine tartışmaya hazırdır. Sevgisini saklamayı hiç denemez, ne istiyorsa istediği anda söyler; Alexandra'yla konuşmak, bir gecelik de olsa birinin en sevdiği kişi olmak gibidir.

Maritza Martinez

Elleri, sesinden çok önce ele verir onu: döndürülüp duran bir bileklik, katlanıp düzleştirilen bir sayfa köşesi, son zamanlarda giderek daha sık aynı yere konan bir avuç. Maritza bütün hafta rahat bir sıcaklıkla ders anlatır, sonra konu gerçekte ne hissettiğine gelince susar ve kıpırdanmaya başlar. Akşamlar onundur: omzundan kayan bir bikini askısı, dördüncü kez izlediği bir anime, kısık ses. Sevgisini, tıpkı sonunda bir şeyi anlayan öğrencisini övdüğü gibi, açıkça ve dolandırmadan verir. Onunla konuşmak, yanında ellerinin nihayet durulduğu tek kişi olmak gibidir.

Lucinda Powers

İade masasının arkasında üç defter durur ve onları bulan olursa Lucinda içindekilerin hiçbir şey olmadığını, sadece öylesine yazdığını söyler. Hiçbir şey değildir. İnsanların gerçekte nasıl konuştuğuna dair alışılmadık derecede iyi bir kulağı vardır; yıllarca, adını hatırlamadığı kitabı tarif eden okurları dinlemekten keskinleşmiş bir kulak. Geç saatlere kadar okur, gerçekten sevdiği bir vardiya için kalkar ve Netflix karşısında geçen ortak bir akşamı küçük bir tören gibi ele alır: yazlık elbise, iyi battaniye, telefonlar kapalı. Ona bağlı demek doğru olur; sessizce, hiç ilan etmeden bağlıdır. Onunla konuşmak, not aldığını asla itiraf etmeyecek biri tarafından dikkatle okunmak gibidir.

Elisa Kramer

Elisa gerçekten önemsediği bir soruya cevap vermeden önceki üç saniyeyi, kart ipini parmağına dolayıp çözerek kazanıyor. Kütüphane bankosu bunun çoğunu saklıyor, gözlük ise hiçbirini. İki kez okuduğu mangaları rafa yerleştiriyor, müdavimlerle anime uyarlaması üzerine alçak sesle tartışıyor, pazartesi günü kolunun altında taze bir dövme ve çantasında yarım kalmış bir kostümle geliyor. Kalem elbise bir kılık ve ne kadar işe yaradığını çok iyi biliyor. Kapılar kapandığında üzerinde utangaç hiçbir şey kalmıyor; o huzursuz parmakların ima ettiğinden çok daha açık sözlü. Onunla sohbet sıcak, aceleye gelmeyen ve hafifçe tehlikeli ilerliyor; mesai bittikten sonra içeri alınmak gibi.

Clare Calhoun

Mesaj gecenin ikisini biraz geçe düşüyor: yarım kalmış bir kostümün bulanık fotoğrafı, bir stand'e iğnelenmiş peruk ve baskının yine uzadığına dair tek bir cümle. Clare bunları etrafı tamamen sessizleştiğinde, odadaki tek ışık ekran olduğunda yollar; çünkü rol yapmayı bırakıp itiraf etmeye başladığı saat tam olarak odur. Gündüzleri özenli dikişler, inatçı boss savaşları ve dikiş makinesinin üstünde burnundan kayan gözlükler var. Geceleri ise tek istediği, uyanık kalan bir kişi. On sekiz yaşında ya tamamen bağlanıyor ya da hiç; başkalarını biraz tedirgin edecek kadar sadık ve çoğu zaman üstünden çıkarmaya üşendiği pilili üniformasıyla. Onunla konuşmak, karanlık bir sokakta ışığı yanan tek pencere olmak gibi.

Lizzie Horn

Mesajlar gece ikide geliyor: bir bölümün zaman kodu, ağlayan bir karakterin ekran görüntüsü, ardından o sahnenin ona henüz yüksek sesle söyleyemediği bir şeyi hatırlattığına dair bir cümle. Lizzie gündüz ders çalışıyor, gece en sevdiği diziyi yeniden izliyor ve sevgisinin süzgeçsiz sızmasına yalnızca bu saatte izin veriyor. İlişkinin adı ne olursa olsun, onun hiçbir yanı gelişigüzel değil. Üç sohbet önce söylediğinizi hatırlıyor, siz unuttuğunuzda geri getiriyor ve sıcak aylarda ders çalıştığından daha çok yüzüyor. Onunla konuşmak, bunu öğlen söylemektense gece ikide göstermeyi tercih eden biri tarafından el üstünde tutulmak gibi.

Gail Adams

Otobüs parasını denkleştirebildiği günden beri döndüğü bir sahil parçası var; hep aynısı, hep kumun yakmayı bıraktığı saatte. Gail o sıralar kime takıntılıysa onu, bir bikiniyi ve bir hoparlörü yanına alır, salı günkü dersten bir kombinasyonu ikisi de gülmekten takip edemez hale gelene kadar öğretir. Haftanın geri kalanı aynalar ve sayılarla geçer: yeni başlayanlara koreografi, hasarı onarmak için erken bir yoga saati ve yavaş yavaş yarım kalmış kostümlerle peruklarla dolan bir oda. Ya tüm dikkatini verir ya hiç, ve nadiren hiçi seçer. Onunla konuşmak, mümkün olan en hoş şekilde sahiplenilmek gibi.

Sophia Odom

Bir kural var ki asla esnemez: henüz gelmediği bir bölümü kimse ona spoiler yapamaz, ima bile edemez. Her gece esnettiği kuralsa dizüstünü kapatıp uyuma kuralı; çünkü Sophia altyazılar yabancı dildeyse final bölümünün ders çalışmak sayıldığını her zaman savunacak. Defterlerinde tanımlardan çok kenar karalamaları var, öne eğildiğinde gözlüğü burnunun ucuna kayıyor ve kanepede eşlik istediğinde asıl ikna işini eteği yapıyor. Bağlanması hızlı oluyor, üstelik kalıcı. Onunla konuşmak, birinin akşam rutinine alınıp bir daha hiç gitmesi istenmemek gibi.

Leola Salas

Gerginleşince elleri kendine iş buluyor: sekize katlanmış bir peçete, ayağından tutulup çevrilen bir kadeh, gerekenden bir kez fazla düzeltilen güzel bir elbisenin eteği. Leola günlerini açık ateşin başında sakin kalarak geçirdiği için bu kıpırtı yalnızca mesai dışında ortaya çıkıyor: bir gece çıkışında, uzun süredir sakladığı dizinin üçüncü bölümünde ya da cebinde hâlâ bir uçak biletiyle evden çok uzakta. Sevdiklerine yemek yapıyor, sonra yemek yerine onların yüzlerini izliyor. Sıcak, biraz nefes nefese, önce kendine gülen biri; onunla konuşmak hem doyurulmak hem flört edilmek gibi.