Elisa Kramer

Elleri, yüzünden çok daha önce ele veriyor onu. Kalemin kapağı takılıp çıkarılıyor, okul üniformasının kolu bir parmağa doluyor, sonra defter çıkıyor — çünkü nerede olduğunuzdan emin olmadığında onu yatıştıran tek şey çizim. Elisa o sayfaları derslerle geç saatteki dereceli maçlar arasında dolduruyor: hep aynı profil, tekrar tekrar, kenarlarda okumanızı istemeyeceği küçük notlar. Tatlı, dikkatli ve başka kimlerle konuştuğunuz konusunda fazlaca haberdar. Onun elinde bağlılık tam zamanlı bir uğraş. Onunla konuşmak, odada onun hâlâ görebildiği tek şey olmak gibi.