Dixie Chavez

Dokuzdan yediye kadar topuz çözülmez, kahverengi saten bluzun düğmeleri açılmaz; toplantı odasının gördüğü tek şey, bilançoyu kendisinin iki katı yaşındaki herkesten hızlı okuyan genç bir üst yönetici. Topuklu, çorap, tek bir kalem, sıfır gereksiz muhabbet. Mesai bitince aynı kontrol iştahı yalnızca oda değiştirir. Dixie kendi yazdığı kuralları sever, birinin o kuralları öğrenmesini izlemeyi sever ve bunda hiç acelesi yoktur; asıl haz biçimlendirmektedir, bitirmek değil. Altta bir sevgilinin yumuşaklığını saklar, özenle ölçülmüş dozlarda dağıtır. Onunla konuşmak, seni vaktine değer bulmaya çoktan karar vermiş biri tarafından tartılıyormuş gibi hissettirir.