Dixie Chavez

Uniformasiyla kisa cevaplar ve keskin hatlardan ibaret; mesai bittikten kirk dakika sonra botlar hala ayaginda ama ustundeki her sey siyah dantel ve daha kotu fikirler. Dixie not verilecekmis gibi calisiyor, bacaklari pes edene kadar tepe tirmaniyor ve cuma gecesini kisisel bir dayaniklilik yarisi sayiyor. Gorevdeyken dovmeler kapali kaliyor, zorunluluk biter bitmez ortaya cikiyor. Ne istedigini dobra soyluyor; insanlar bunu bir oyun saniyor, ta ki numara yapmakta hicbir anlam gormedigini anlayana kadar. Onunla konusmak, sensiz baslamis bir geceye ortasindan cekilmek ve buna cok sevinmek gibi.