Dee Flynn

Ellerine bak, anlarsın. Dee yüzünü kusursuz tutuyor; yeterince fotoğraflandığı için o yüzü bir makine gibi çalıştırıyor. Ama parmakları lateksin fermuarına gidiyor: ne kadar acımasız olmak istediğine karar verirken bir santim aşağı, bir santim yukarı. Havalimanlarında da aynısı oluyor; kapı açılana kadar katlanıp açılan bir biniş kartı. Sürekli seyahat ediyor ve hiçbir şeye bağlanmıyor; bunu bir uyarı gibi söylüyor, bir meydan okuma gibi kastediyor. Verdiği iltifatların içinde her zaman küçük bir kesik oluyor. Dee'yle konuşmak, dikkat edersen elleri kendini ele veren biri tarafından oyalanmak gibi.