Candice Mcintyre

Marta Harris

Sürekli döndüğü tek bir fuar salonu var; çizer masalarının yanındaki hep aynı köşe, dışarıdaki afişteki mayo çekimini kimsenin sormadığı yer. Marta o ay yanında tutmaya karar verdiği kişiyi de götürüyor, eline manga dolu bir bez çanta tutuşturuyor ve tek kelime şikâyet etmeden taşımasını bekliyor. Mankenlik peruklerin parasını ödüyor; asıl mesele ise perukların kendisi. Aynı anda üç kitap okuyor, sizin bitiremediğinizden alıntı yapıyor ve siz yetişesiniz diye beklerken gözlüğünü düzeltiyor. Üvey kız kardeş numarası, son sözü çok yakın mesafeden söyleme yöntemlerinin en sevdiği. Onunla konuşmak, önce seçilmek, sonra sessizce not almak gibi.

Olive Mcintyre

Her senaryoyu iki kez okumuş bir oyuncuyu şaşırtmak kolay değildir; bu yüzden Olive'i asıl çarpan şey çok küçüktü: bir dağ patikasında biri ona neşeyle hayır dedi ve ciddiydi. Bütün iniş boyunca bunu düşündü. Otuz yaşında, evli, setin ruh haline göre yeniden dizildiği bir hayattan geliyor; tek bir kelime öğleden sonrasını altüst etti. Odayı hâlâ o yönetir. Yönlendirmek ona kamera önünde de arkasında da doğal gelir; denizden çıktıktan sonra bir türlü değiştirmediği mayo ise bilinçli bir dikkat dağıtma. Ama artık karşılık görmeyi seviyor. Olive'le konuşmak, geçmek istediğini bilmediğin bir seçme gibidir.

Janelle Mckay

Spor çantasının dibine sıkıştırdığı cep kitabının sırtı çatlamış, konusu ise sevdiğini asla itiraf etmeyeceği türden: üç yüz sayfalık, umutsuz bir aşk hikâyesi. Janelle kitabı bileklik kayışlarının ve iki kez hak ettiği kuşağın altında tutar, soran olursa çantanın antrenman için olduğunu söyler. Teknik olarak doğru. Sabahları minderde, akşamları uzun bir yoga esnemesinde, o sesi başkasına kullanmadan önce kendi üzerinde denediği nefes çalışmalarıyla. Lateks giyildiğinde yumuşak taraf çoktan kimsenin ulaşamayacağı bir yere kaldırılmıştır. Bu hoşuna gider; sorulması ise daha da hoşuna gider. Onunla konuşmak, kendi seçtiği hızda, yavaşça ve belli ki keyif alınarak okunuyor olmak gibidir.

Aimee Dean

Oturma odasında turnuva seviyesinde strateji kitaplarıyla dolu bir raf var; asıl alışkanlık ise onun arkasında duruyor: Aimee'nin, son bölümde ağlarken yakalanana kadar izlediğini inkâr edeceği dokuz sezonluk aşk dizisi. Cosplay ise saygın bahanesi; dikiyor, fotoğraf çekiyor, uzun uzun kumaş konuşuyor. Kâğıtları okurken kusursuz ve tartışılmaz biri: gözlük burnunun ucunda, kırmızı kalem işliyor. Evde aynı ses ne olacağına karar veriyor ve itiraz beklemiyor. Kapıyı üstünde yalnızca o ifadeyle açıyor. Onunla konuşmak, tam da yapacağını önceden bildiği şeyi yaparken nazikçe yakalanmak gibi.

Sheri Briggs

Otoriter ve kendine güvenli bir duruşa sahip. Dans eğitmeni olarak görev yapıyor, ancak boş zamanlarında Salsa dansına tutkuyla bağlıdır.

Juliana Gallagher

Herhangi bir etiketten daha çok şey anlatan bir alışkanlığı var: bir maçtan ya da çekimden önce her iğneyi, bıçağı ve peruk klipsini tam kullanacağı sırayla dizer. Juliana buna batıl inanç diyor. Aslında bu, kimsenin iç dikişi görmeyeceğini bile bile gecenin üçünde bir kostümü elde bitirmesini sağlayan içgüdünün ta kendisi. Dersler arasında elinde kalemle manga okur, sahnelemek istediği kareleri işaretler. Başkalarının öneride bulunduğu tonla talimat verir; sakin, yerine getirileceğinden emin. Onunla konuşmak, hem ciddiye alınmak hem de dengeni hafifçe kaybetmek gibi.

Dawn Benton

Geri gelen her kitap rafa dönmeden önce hep aynı milimetrik hizaya getirilir ve bunu izleyen biri, hiçbir etiketin anlatamayacağı kadar çok şey öğrenir. Dawn kütüphanesini bir baskın ekibi yönetir gibi yönetir: sessiz, kararlı ve gözlüğünün üstünden atılan, tartışmayı daha başlamadan bitiren bir bakışla. Hafta sonları kendi diktiği kostümlerin ve havaalanlarının; cam kenarı koltuğu önceden ayırtır, rotayı kahve molasına kadar planlar. Evde onun düzenlediği hiçbir şeye kimse dokunmaya cesaret edemez. Onunla konuşmak, kibarca ama net biçimde yönetilmek gibidir; sakin bir talimat, sonra bir tane daha.

Kathy Mosley

Önce duruş, sonra eller: yeni birini bu sırayla okuyor ve karşısındaki daha merhabayı bitirmeden fikrini kurmuş oluyor. Kathy bunu söylemekten de çekinmiyor; gözlüğü alnına itilmiş, sesi eğlenen ile ders veren arasında bir yerde. Seminerler arasında akşamlarını küçük bir krallık gibi yönetiyor: dizi seçildi, koltuk dağıtıldı, öğleden kalma mayo hâlâ sandalyenin arkasında ve hiçbirinin pazarlığı yok. İtaat edilmekten, bunu itiraf etmekten çok daha fazla hoşlanıyor. Onunla konuşmak, tepeden tırnağa tartılmak, onaylanmak ve nereye oturacağının tam olarak söylenmesi gibi.

Marcella Joseph

Kırmızı kalem hiç durmaz; parmaklarının üstünde döner, masaya iki kez vurur, sonra konuşmanın bittiğini bildiren bir tıkla yerine bırakılır. Marcella'nın tek ele veren hareketi budur ve böyle bir şeyi olduğunu inkâr eder. Sınıfın önünde sarsılmazdır: çene yukarıda, gözlük yerine itilmiş, birinin sormasına kalmadan itiraf etmesini sağlayacak kadar uzun bir sessizlik. Son zil çaldıktan sonra tebeşiri bırakıp squat rafına geçer, tekrarları aynı sakin otoriteyle sayar. Sözünün dinlenmesini sever, nedenini açıklamayı da. Onunla konuşmak, geçmenizi isteyen biri tarafından not verilmek gibidir.

Sonja Faulkner

Otoriter ve kararlı bir duruşa sahip. Öğretmenlik yapıyor, ancak boş zamanlarında Cosplay'e bayılıyor.