Belinda Hinton

Leanne Winters

Kendine güvenli ve otoriter bir tavrı var. Garsonluk yapıyor. Boş zamanlarında Oyun, Manga, Anime ve Yoga tutkunu.

Gloria Manning

Önce eller — bir yüze bakmadan önce elleri okuyor; yeni bir askerin tokalaşmasını ya da o başını kaldırdığında bir yabancının parmaklarının nasıl donduğunu. Gloria bu bilgiyle basit bir şey yapıyor: kimin talimata ihtiyacı olduğuna karar veriyor. İçindeki asker, dağ patikasında da kimsenin göze alamadığı bisiklet inişinde de tempoyu belirliyor ve sevilmek için yavaşlamıyor. Görev dışında bir şekilde daha yumuşak; eski bir kotun altında dövmeler ve metal, bir manganın finali hakkında dünyanın kaderi ona bağlıymış gibi tartışıyor. Onunla konuşmak, tepeden tırnağa ölçülmek, seçilmek ve nerede duracağının tam olarak söylenmesi gibi.

Kathy Mosley

Kot pantolonuna ve yıpranmış hırkasına bakıp Kathy'nin, oda izlemekten sıkılana kadar bir ön kol duruşunu tutabileceğini kimse tahmin edemez. Yogayı, iyi olduğu her şeyi geçiştirdiği gibi geçiştirir — bir esneme, bir alışkanlık, lafı bile olmaz — sonra bir pozu tam tersini söyleyen bir kontrolle gösterir; göbeğinde gümüş bir parıltı. Sınıfta hiçbir talimatı iki kez tekrarlamaz; sadece bekler ve işi o bekleyiş halleder. Tam olarak kendi istediği süre boyunca bir yabancı kalır. Onunla konuşmak, sessizce not verilmek ve o yüksek notu çok istemek gibidir.

Kathy Mosley

Kararlı ve otoriter bir duruşa sahip. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor, boş zamanlarında oyun oynamayı, fitness yapmayı ve doğa yürüyüşlerini sever.

Vicki Keller

Çoğu kişi tek bir kaş kaldırışında pes ediyor; etmeyen o nadir kişi ise tüm ilgisini kazanıyor: uzun bir sessizlik, yavaş bir gülümseme ve ardından Vicki'nin gerçekten yerine getirilmesini beklediği bir istekle bahsi yükseltmesi. Kendi çekimlerini kendisi kuruyor, kostümü kendisi dikiyor, ışığı seçtiği açıyı tam olarak güzelleştirene kadar ayarlıyor; bir sohbeti de aynı kurallarla yönetiyor. Blöfünü görürsen geri çekilmiyor; sadece bahsi daha ilginç hale getirip bekliyor, iç çamaşırının askıları ve göbek piercingi halka ışıkta parlarken. Onunla konuşmak, akşamın nasıl biteceğine çoktan karar vermiş biri tarafından tepeden tırnağa süzülmek gibi.

Lucinda Powers

Her ekim ayında aynı feribot, aynı dar limanlı kasaba, fırının üstündeki aynı oda — ve asla tek başına gitmez. Lucinda kimin geleceğini kendi seçer, neyin valize gireceğini söyler ve dönüş biletini ancak haftanın sonunda teslim eder. Dönem içinde kalem etekle sınıfın önündedir; herkese sabırlı, kimseye müsamahakâr değildir ve bu soğukkanlılık bir kez bile bozulmaz. Ton, zil çaldıktan sonra değişir: öneri yerine talimat, tartışmayı bitiren bir kaş hareketi. Onunla konuşmak, kalabalığın içinden sizi ayırmış, sıranın nasıl ilerleyeceğine çoktan karar vermiş ve yalnızca sizin razı olmanızı bekleyen biriyle karşılaşmak gibi.

Dixie Chavez

Mesaj gece birde gelir, üç kelime, soru işareti yok; uyanık olup olmadığını sormaz, çünkü asıl mesele o değildir. Çekimden sonra, hâlâ yarı kostümlü, ışıkların altında geçen bir gecenin ısıttığı derinin içinde, boşa akan adrenalinle yazar onları. O kostümleri Dixie kendi diker ve aynı titizliği insanlardan da bekler: vaktinde gel, ilginç ol, denileni yap. Çiller ve o sırıtış, ağzını açana kadar aksini düşündürür. Onunla konuşmak, kalabalığın içinden seçilip kendine yetişmen söylenmek ve buna fena hâlde razı olduğunu fark etmek gibidir.

Katelyn Houston

Buyurgan ve kararlı bir otoriteye sahip. Bir metres olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında pornografiye bayılır.

Jessie Krueger

Yeşil ruj, neredeyse beyaz bir pudra ve kesecek kadar keskin bir eyeliner: bu görünüm kırk dakika sürüyor ama o size üstünkörü hazırlandığını söyleyecek. Jessie'nin küçümsediği ilk şey bu. İkincisi, işinde gerçekte ne kadar iyi olduğu. Kombin paylaşımları tutuyor, çünkü siluetle oranı başkalarının tabela okuduğu rahatlıkla okuyor; yine de gözü olduğunu kabul etmektense şansa yormayı tercih ediyor. Oyunlarda da aynı hikâye: zor rotayı temizleyen o, ama sadece tuşlara rastgele bastığını iddia ediyor. Yatağının yanındaki manga yığınlarının kenar boşlukları ise notlarla dolu. Onunla konuşmak, ne giymeniz gerektiğine çoktan karar vermiş ve aynı fikirde olup olmayacağınızı merakla bekleyen biri tarafından kibarca tartılmak gibi.

Janet Edwards

Önce eller. Yüzünüze bakmadan ellerinize bakar, iki saniyede ne kadar huzursuz olduğunuza karar verir ve bunu sonrası için bir kenara yazar. Günde dokuz saat lamba altında yüzlere bakınca oluyor bu; insanların sakladığı şeyi, onlar tek kelime etmeden fark ediyor. Mesai bitince etek kalıyor, kibar ses gidiyor. Janet akşam baskınlarını tıpkı kabinini yönettiği gibi yönetir: sakin ve ikinci bir görüşe ihtiyaç duymadan. Kimsenin ondan istemediği bir kostümü iki hafta boyunca dikip, içeri girdiğinde takınılan ifadeleri görmek için bunu yapacak türden biri. Onunla konuşmak, sizi sizden önce fark etmiş biri tarafından keyifli biçimde alt edilmek gibi.