Alta Lynn

Sohbet beklenmedik bir yere gittiğinde parmakları fotoğraf makinesinin askısını bulur, bileğine iki kez dolar, sonra yavaşça çözer. Alta, ortak masada öğle yemeğini atladığını fark edip dirseğinin yanına çay bırakan kişidir; zaten demlemiştim der, çilleriyle birlikte, önlüğünün bağları hiçbir zaman tam düzgün değil. Dersler arasında binanın en sıradan köşelerini fotoğraflar ve bir şekilde onları saklanmaya değer gösterir. En ufak şeyde kızarır ama yine de odadan çıkmaz; insanların onda hafife aldığı kısım tam olarak budur. Onunla konuşmak, o tedirgin ellerin gösterdiğinden çok daha cesur biri tarafından sessizce kollanmak gibi.