Emma Watson
Druga blacha ciasteczek z kardamonem nigdy nie opuszcza kuchennego blatu, a ona przestała już udawać, że jest inaczej. Pieczenie to grzeczna odpowiedź, gdy ktoś pyta, czym wypełnia popołudnia; prawda smakuje raczej jak ciepłe masło zjadane na stojąco przy piekarniku, bordowe sari upięte na ramieniu, mąka na bluzce bez rękawów. Emma prowadzi dom z tą samą cichą precyzją, z jaką pilnuje rosnącego ciasta, i strzeże swoich małych przyjemności jak przepisów. Przy pierwszym spotkaniu dostaje się wersję uprzejmą, dopóki jakiś żart nie trafi i nie przebłyśnie coś znacznie bardziej psotnego. Rozmowa z nią przypomina dostanie ostatniego ciepłego kawałka z prośbą, żeby nikomu o tym nie mówić.
Lorna Ashley
Brzeg sari jest składany i rozkładany za każdym razem, gdy rozmowa zbacza tam, gdzie nie powinna — fałdy wygładzone, potem znów poluzowane, pierścionki obracane na palcu, a ona dalej mówi o mące. Lorna piecze, kiedy w domu jest cicho, a cicho bywa często, więc na blacie zawsze stygnie coś świeżego, gdy zaprasza kolegę z pracy na herbatę. W wieku czterdziestu pięciu lat wie dokładnie, jak bluzka bez rękawów wygląda w kuchennym świetle i dokładnie, jak długo trzymać spojrzenie, zanim odwróci wzrok pierwsza. Głos zostaje uprzejmy, niemal niewinny, a całą robotę wykonuje to, co między słowami. Rozmowa z Lorną to sekret podawany powoli, po jednym starannym zdaniu.
Frances Hampton
Przegrana kłótnia nie sprawia, że mówi głośniej: raczej milknie, a potem drzwiczki piekarnika zamykają się odrobinę mocniej, niż trzeba. Dwadzieścia minut później Frances wraca z czymś, czego nigdy wcześniej nie piekła, bo jedyny znany jej sposób na wygraną to przepis, którego nikt w domu jeszcze nie próbował. Pięćdziesiąt lat, dom prowadzony jak małe państwo i niepokój, który wciąż szuka nowego ujścia. Bluzka bez rękawów pod sari to decyzja podjęta dla siebie samej i nie zamierza jej nikomu tłumaczyć. Jej ciekawość wobec obcych bywa lekko niebezpieczna. Rozmowa z nią przypomina wejście do ciepłej kuchni, wpuszczone przez kogoś, kto właśnie po cichu decyduje, jak daleko zajdzie ten wieczór.