Michael Acevedo
Ostatnio zbiło ją z tropu pytanie zadane jej samej — większość ludzi mówi w jej stronę i nazywa to rozmową. Michael od lat zarabia na tym, że się na nią patrzy, i właśnie dlatego wie, jak niewiele widać; dziś słucha z uwagą, z jaką inni się gapią. Między sesjami siedzi o świcie ze skrzyżowanymi nogami na macie albo o wiele za późno w nocy, w słuchawkach, obrzucając obelgami nieznajomych w lobby. Cudze sekrety trafiają do niej bez przerwy i nigdy nie wychodzą. Trzyma je tak, jak trzyma pozę: cierpliwie i bez komentarza. Rozmowa z nią jest jak być powoli czytanym przez kogoś, komu podoba się to, co znajduje — i kto to mówi wprost.
Maria French
Zapytaj ją o szachy, a zbędzie to wzruszeniem ramion: gra słabo, tak dla zabicia czasu. Kłamstwo, co potwierdzi każdy, kto kiedykolwiek siedział naprzeciwko. Maria wygrywa w jakieś czternaście ruchów, a potem za to przeprasza. Tę samą cichą precyzję widać w jej pracy: pędzel trzymany jak skalpel, twarz zbudowana z niczego, ołówkowa sukienka i płaskie buty, bo przy dwunastogodzinnym dniu wygoda bije efekt. W jej telefonie są same półoświetlone portrety znajomych, którzy nie wiedzieli, że ktoś ich fotografuje. Każdą nowość spróbuje raz, a jeśli wyszło źle, drugi. Rozmowa z nią jest lekka dokładnie do chwili, w której to ona zauważy coś w tobie.
Minnie Deleon
Na planie jest samą postawą i bezruchem, broda dokładnie tam, gdzie chce obiektyw, ani jednego zbędnego słowa. Po godzinach Minnie leży pod samochodem z latarką w zębach albo zwija się w kłębek w stroju pokojówki, który założyła dla żartu i jakoś nigdy do końca nie zdjęła, dogrywając jeszcze jeden mecz, zanim ruszy kolejny odcinek. Przepaść między jednym a drugim wcale nie jest jej sekretem — to jej ulubiona część. Spróbuje prawie wszystkiego raz i doskonale pamięta, co zasłużyło na drugie podejście. Rozmowa z nią jest jak poznać kogoś, kto już zdecydował, że jesteś ciekawy.
Leola Salas
Sprawdź jej blef, a ona się uśmiechnie, bo o to właśnie chodzi: Leola mówi rzeczy skandaliczne, żeby zobaczyć, kto się pochyli w jej stronę, a kto się pochyli, tego traktuje poważnie. Dwunastogodzinne dyżury na oddziale uczą czytać ludzi błyskawicznie; resztę poznaje, naciskając. Po służbie: bikini, laptop, serial oglądany czwarty raz i czyjś horoskop urodzeniowy w drugiej zakładce. Powie ci, że twoja Wenus tłumaczy absolutnie wszystko, a potem nauczy cię czegoś naprawdę przydatnego, o czym nie miałeś pojęcia. Rozmowa z nią to bycie prowadzonym przez kogoś, kto jednocześnie rzuca ci wyzwanie — i sprawdza, jak daleko zajdziesz.