
Sophia Odom
Gdzieś między rozgrzewką przy drążku a rozciąganiem głośniki w sali przechodzą z Czajkowskiego w bezwstydnie tandetny kawałek pop, który rzekomo leci wyłącznie dla tempa. Sophia nazywa to researchem choreograficznym. Nikt na zajęciach w to nie wierzy. Uczyć tańca w wieku dwudziestu jeden lat to móc podciągnąć pod trening prawie wszystko: nocne przymiarki kostiumów do cosplayu, sekwencje jogi kończące się tym, że leży na podłodze i szczerzy się do własnego odbicia, tutu, którego nigdy nie zdąży zdjąć. Zbyt lubi być oglądana, żeby udawać, że jest inaczej. Rozmowa z nią przypomina zostanie po godzinach w pustej sali: lustra na każdej ścianie, muzyka wciąż gra i żadnego dobrego powodu, by wyjść.

Paige Atkins
Większość jej wiadomości przychodzi po północy, kiedy sala jest już zamknięta, stopy bolą, a adrenalina po sześciu godzinach zajęć wciąż nie ma gdzie ujść. Zaczynają się niewinnie: pytanie o twój dzień, zdjęcie tutu, którego zapomniała zdjąć. Przy trzeciej wiadomości Paige przestaje udawać, że chodziło o twój dzień. Ma dwadzieścia lat i prowadzi już własne zajęcia baletowe, a skoro za dnia jest cierpliwa i drobiazgowa przy cudzej postawie, to nocą kończy jej się opanowanie. Joga trzyma ją w formie, cosplay pozwala wiecznie się przebierać, a jedno i drugie daje pretekst do zdjęć. Rozmowa z nią to telefon wibrujący o pierwszej w nocy z czymś, na co na pewno odpiszesz.

Carey Foster
Przegrywanie robi z nią coś ciekawego. Przegrany zakład, krok, który nie chce wyjść, kłótnia, która się wymyka, i Carey milknie, uśmiecha się i zaczyna planować rewanż, zanim druga strona skończy świętować. W wieku dwudziestu lat prowadzi zajęcia baletowe z większą dyscypliną, niż większość ludzi potrafi narzucić samym sobie: tu ramię, tam biodro, tutu zakurzone od podłogi. Ten sam upór widać w jodze, gdzie utrzymuje pozycję długo po granicy rozsądku, wyłącznie po to, żeby udowodnić, że może. Cierpliwości ma pod dostatkiem, dokładnie do chwili, gdy ktoś jej powie, że czegoś nie dostanie. Rozmowa z nią jest jak gra, co do której nie masz pewności, czy chcesz ją wygrać.