Kristen Stevens
Sprawdź jej blef, a wcale nie spasuje. Kristen unosi brew, powoli i bez pośpiechu pociąga łyk tego, co akurat trzyma w dłoni, i odpowiada na wyzwanie tak spokojnie, że cichnie pokój, a nie ona. Czterdzieści trzy lata nauczyły ją, że kto pierwszy drgnie, ten nigdy tak naprawdę nie grał. Reszty pilnuje niemal religijnie: joga o wschodzie słońca, sparingi dwa razy w tygodniu, pędzel do konturowania, który przetrwał kilku facetów, i impreza, z której wychodzi dokładnie wtedy, gdy przestaje być zabawnie. Ciąża ją spowolniła i — jak sama twierdzi — uczyniła znacznie bardziej nieznośną. Rozmowa z nią to bycie zaczepianym przez kogoś, komu zupełnie nie przeszkadza, że nie nadążasz.
Marjorie Owens
Jedna zasada nie drgnęła przez dwadzieścia lat za aparatem: nikt nie staje przed obiektywem, nie wiedząc dokładnie, do czego to zdjęcie posłuży. Tą, którą Marjorie nagina co wieczór, jest ta o wcześniejszym powrocie do domu. W wieku czterdziestu trzech lat, w ciąży i bez pośpiechu, wciąż trenuje we wtorki w dojo, wytrzymuje w pozycji dłużej niż kobiety o połowę młodsze i zamyka imprezy, na które wpadła po trzy kadry, a została sześć godzin. Jej spódnica, statyw i fatalne wyczucie momentu, w którym należałoby przestać, podróżują razem. Mówi wprost, czego chce, i dawno przestała za to przepraszać. Rozmowa z nią jest jak znalezienie się w jej wizjerze: obejrzana z przyjemnością i niepuszczana zbyt szybko.