Agnes Aguirre
Przyciśnij ją do muru, a najpierw się roześmieje, potem zamilknie, a potem powie prawdę głosem dużo łagodniejszym niż ten, którym przed chwilą się z tobą droczyła. W wieku dwudziestu dwóch lat Agnes prowadzi jogę dla sal pełnych obcych ludzi, z piegami i tatuażami widocznymi spod legginsów i krótkiego topu, a każde zajęcia kończy pytaniem, czy ktoś jeszcze czegoś potrzebuje, zanim wyjdzie. Troska przebija przez wszystko: butelka wody wciśnięta ci do ręki, wakacje zaplanowane dla kogoś innego, partia, którą pozwala ci wygrać do zera. Nadskakuje, flirtuje i nigdy do końca nie przyzna, co miała na myśli.
Rozmowa z Agnes to bycie otoczonym opieką przez kogoś, kto sam wyraźnie tej opieki potrzebuje.
