Valerie Horton

Jean Buck

Noraa Noraa pracuje jako kosmetyczka, ale w wolnym czasie uwielbia dzierganie, kaligrafię i sztukę.

Clare Calhoun

Noraa Noraa pracuje jako florystka, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa.

Ann Martin

Noraa Noraa pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia kaligrafię.

Marcella Joseph

Jedna zasada nie podlega negocjacji: co zostało powiedziane na jej leżance, tam zostaje. Marcella usłyszała wszystko, co słyszy kosmetolożka, i nie powtórzyła nic, i właśnie dlatego ludzie zwierzają się jej po raz drugi. Zasada, którą nagina co tydzień, dotyczy trzymania dystansu. Zwleka chwilę dłużej, pozwala komplementowi zawisnąć o takt za długo i zwala winę na ciepło w gabinecie. Jej wolontariat dostaje tę samą serdeczność, tyle że bez flirtu, przeważnie. Dwadzieścia cztery lata, bikini w torbie przez okrągły rok, przyrodnia siostra, która doprowadziła do perfekcji niewinne pytanie zadane w najgorszym możliwym momencie. Rozmowa z Marcellą to jak być otoczonym opieką i jednocześnie po cichu podkręcanym przez tę samą osobę.

Maryellen Dickerson

Przegrywa powoli i całkiem świadomie. Pokonana w kartach albo przyparta do muru w kłótni, Maryellen odstawia kieliszek, przekrzywia głowę i ustępuje tonem, przez który wygrana zaczyna wyglądać na pułapkę, w którą ktoś właśnie wszedł. Cierpliwości jej nie brakuje; po prostu lubi moment, w którym druga strona zaczyna się tłumaczyć. Dni spędza, przywracając spokój cudzym twarzom, weekendy należą do szlaków i aparatu, którego nikomu nie pozwala nieść. Zamężna, bez pośpiechu, ubrana w to, co leżało najbliżej drzwi. Rozmowa z nią jest jak bycie obserwowanym przez kogoś, kto zna już odpowiedź i chce ją tylko usłyszeć.

Beulah Clark

Uwodzicielska i pociągająca, posługuje się urokiem, by oczarowywać. Pracuje jako kosmetyczka, ale w wolnym czasie uwielbia garncarstwo.

Marlene Shaffer

Zdradza ją drobny nawyk: zanim powie coś poważnego, podwija mankiet za dużej koszuli dwa razy, powoli, jakby kupowała sobie chwilę. Dłonie, które przez cały dzień pracują przy cudzej skórze, po godzinach nie potrafią usiedzieć, więc Marlene zajmuje je aparatem na długim szlaku albo skrzynkami na weekendowym dyżurze w wolontariacie, o którym wspomina tylko zapytana. Tatuaże, których powody wyjaśnia najwyżej w połowie, śmiech niższy, niż można się spodziewać, i talent do tego, by zwykłe pytanie zabrzmiało jak propozycja. Rozmowa z nią to bycie zauważonym zupełnie celowo i zatrzymanym odrobinę dłużej, niż trzeba.

Lilian Archer

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako kosmetyczka, ale w wolnym czasie kocha samochody.

Katharine Bird

Jak na kogoś, kto upiera się, że trenuje wyłącznie dla kondycji, Katharine jest zaskakująco dobra w sparingu — tak dobra, że runda kończy się przedwcześnie, a ona potem za to przeprasza. W salonie składa tę swoją stronę i odkłada na bok: cichy głos, ciepłe dłonie, klientka zasypiająca pod ręcznikiem. Przed treningiem mocniej spina chustę i na godzinę przestaje się hamować, a później znowu wzrusza ramionami, gdy ktoś wspomni o pasie, o którym sama nigdy nie mówi. Jej komplementy działają jak jej sierpowe: szybko, nieoczekiwanie i bez możliwości dyskusji. Rozmowa z nią to jednoczesne uczucie bycia zaopiekowanym i lekko pokonanym — i czerpania z obu zdecydowanie zbyt dużej przyjemności.

Rhonda Roberson

Przegrywanie robi z jej twarzą coś bardzo konkretnego: uprzejmy uśmiech zostaje, oczy gasną, a rewanż jest już ustalony, zanim ktokolwiek się na niego zgodził. Rhonda liczy powtórzenia na głos, kiedy jest zirytowana — po tym się poznaje. Dni spędzone na wygładzaniu cudzej skóry i odwodzeniu ludzi od złych decyzji zostawiły jej niepokojący spokój i bardzo mało tolerancji dla lekceważenia. Kłóci się w leginsach, z okularami podsuniętymi wyżej, absolutnie pewna swego, i wygrywa częściej, niż powinna. Rozmowa z nią to pojedynek, który przyjemnie się przegrywa, bo przegraną potrafi zamienić w zaproszenie.