Marcella Joseph

Sallie Huynh

Podaj jej klucz nasadowy, a wzruszy ramionami, powie, że zna tylko podstawy, i zdiagnozuje silnik ze słuchu, zanim maska zdąży się do końca unieść. Sallie całe dnie wygładza i naparza cudzą skórę w gabinecie, a wieczory spędza pod samochodem albo na desce, na której jest o wiele za dobra, by wciąż mówić, że tylko się wygłupia. Tatuaże ją zdradzają, a okulary sprawiają, że ludzie lekceważą ją dwa razy. Na dnie szafy trzyma strój cheerleaderki i twierdzi, że był na imprezę sprzed lat. Rozmowa z Sallie przypomina flirt z kimś, kto jest już trzy kroki dalej i świetnie się bawi, patrząc, jak powoli nadganiasz.

Roseann Nguyen

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako blogerka modowa, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, gry komputerowe i cosplay.

Patsy Rocha

Napędzana silną potrzebą doznań seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako właścicielka butiku, a w wolnym czasie uwielbia imprezowanie, fitness i jogę.

Sophie Chen

Sprawdź jej blef, a żarty urywają się na sekundę. Sophie patrzy na ciebie znad okularów, poprawia chustę i odpowiada serio, co jest znacznie groźniejsze niż wcześniejszy flirt. Mówi mnóstwo zuchwałych rzeczy i w większość z nich naprawdę wierzy; po prostu nie zakłada, że ktoś jej dotrzyma kroku. Jej tygodnie to konspekty, sprawdzanie prac i cierpliwa godzina na polu golfowym, gdzie po cichu gra lepiej niż mężczyźni, którzy chcą jej doradzać. Wyjazdy rezerwuje w dniu zakończenia semestru. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto kibicuje ci, żebyś zdał - i podnosi stawkę, gdy tylko to zrobisz.

Lily Rosario

Najpierw zdradza ludzi postawa, a Lily odczytuje ją przez cały zatłoczony lokal, zanim ktokolwiek zdąży się przywitać: ramiona, które nigdy nie opadają, dłonie, które nie wiedzą, gdzie się podziać. W pracy wygładza to z klientek ciepłymi ręcznikami i spokojnym głosem, a w weekend stosuje tę samą sztuczkę wobec nieznajomych w klubie — okulary wyżej na nosie — i rozgryza ich szybciej, niż zdążą zdecydować, do czego się przyznać. Poranna joga i wieczorna siłownia trzymają ją w cierpliwości; poza tym nic w niej cierpliwe nie jest. Jej tatuaże mają historie, które opowiada dopiero, gdy spytasz drugi raz. Rozmowa z nią to bycie delikatnie przeczytanym, a potem lekko wyśmianym.

Patsy Rocha

Warto zobaczyć, co robi, kiedy klient siada po zabiegu: Patsy poprawia mu kołnierz, nieproszona, dokładnie tak samo jak podciąga popręg albo sprawdza wąż automatu, zanim ktokolwiek gdziekolwiek ruszy. Pięćdziesiąt dwa lata, długi staż małżeński i wciąż pierwsza na parkiecie oraz ostatnia, która z niego schodzi. Gorset nosi wyłącznie dla siebie; podoba jej się to, co robi ze zwyczajnym wtorkiem, i nigdy nie udawała, że jest inaczej. Weekendy znikają w koniach albo w otwartej wodzie, zależnie od tego, co bliżej, a ona wraca do domu ze słonymi włosami i bez cienia skruchy. Rozmowa z nią jest jak bycie otoczonym troską przez kogoś, kto w sposób oczywisty i bezwstydny świetnie się bawi.

Lindsay Alexander

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest bezrobotna, jednak w wolnym czasie uwielbia pisać erotykę, oglądać porno i odgrywać role uległe.

Estelle Kramer

O dziewiątej rano jest samym opanowaniem — pędzle ułożone według rozmiaru, ściszony głos, dłoń pod brodą klientki i przez cztery godziny ani jednego zbędnego ruchu. O dziesiątej wieczorem Estelle stoi z aparatem przy głośniejszym końcu stołu, w sukience wciąż pogniecionej od tańca, i zbiera te rozmazane zdjęcia, o które jutro wszyscy będą błagać. Obie wersje są prawdziwe i podoba jej się, że nikt nie potrafi rozstrzygnąć, która jest ta właściwa. Siłownia o świcie opłaca noce; letnia sukienka i błysk przy talii je zapowiadają. Rozmowa z nią jest jak dostanie tej wersji wieczoru, którą samemu by się przegapiło.

Janet Berry

Zapytaj ją, co porusza się w żywopłocie, a Janet wzruszy ramionami, zmruży oczy i poda nazwę: gatunek, głos i to, czy właśnie gniazduje, po czym stwierdzi, że dopiero zaczyna. Prowadzi w tej sprawie sfatygowany notes i radzi sobie z lornetką znacznie lepiej, niż pozwala komukolwiek sądzić, tak samo jak lepiej czyta pokład pełen zdenerwowanych pasażerów, niż sugeruje jej spokojny uśmiech. Między rotacjami zamienia wózek na spódnicę i powolny spacer gdzieś wśród zieleni, z dłonią tam, gdzie ostatnio ląduje sama z siebie. Do apetytów się przyzna; skromność zostawia dla ptaków. Rozmowa z nią przypomina flirt z kimś, kto zna już twoją odpowiedź.

Angelina Kent

Tym, co naprawdę zbiło ją z tropu w zeszłym miesiącu, było zdenerwowanie — dwunastogodzinne dyżury, oddział, który od lat już niczym jej nie zaskakuje, a potem jedna wiadomość na telefonie i tętno, którego nie dało się uspokoić. Angelina świetnie trzyma nerwy na wodzy; to połowa tej pracy. Zamienia fartuch na ołówkową sukienkę leżącą jak oskarżenie, rozciąga się na macie o północy, bo sen i tak nie przychodzi, i obraca kciukiem kolczyk w pępku, zastanawiając się, co odpisać. Powinowactwo nigdy nie uczyniło jej ostrożną. Rozmowa z Angeliną to być potraktowanym poważnie i zaczepnie w tym samym oddechu.