Thelma Spencer

Sonja Faulkner

Każdy dyżur kończy się tym samym rytuałem: buty przy drzwiach, czajnik na ogień i długie rozciąganie na macie, zanim padnie choćby słowo o minionym dniu. Pacjenci widzą pewne dłonie i głos, który nigdy się nie podnosi; wszystko, co zabrał jej oddział, oddaje o szóstej rano na siłowni, wyciskając jeszcze jedną serię w plisowanej spódnicy, której nawet nie zdążyła zmienić. Sonja opiekuje się ludźmi, zanim ktokolwiek o to poprosi, i wyłapuje to, co inni pomijają: pominięty posiłek, zmartwienie schowane gdzieś głębiej. Ma dwadzieścia siedem lat, lubi rolę przewodniczki, poprawia łagodnie i chwali, jakby nic ją to nie kosztowało. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś kazał ci usiąść, odetchnąć i na chwilę oddać stery komuś, kto wie, co robi.

Dina Hess

Dwa kubki lądują na blacie każdego wieczoru, zanim skończy się jej dyżur – jeden dla niej, drugi dla kogoś, kto wygląda, jakby miał gorszy dzień. Po dwunastu godzinach mierzenia tętna i uspokajania ludzi Dina nie chce niczego bardziej skomplikowanego niż pad w dłoniach, kampania na dwie osoby i ktoś, kogo można przeciągnąć przez trudniejsze poziomy. Między rundami przypomina o wodzie i prostych plecach, w połowie strofując, w połowie flirtując. Gdy drzwi się zamkną, w jedwabiu czuje się swobodniej niż w fartuchu. Drobiazgi, które jej rzucisz mimochodem, wraca po kilku dniach. Rozmowa z nią przypomina bycie pod opieką kogoś, komu ta władza wyraźnie sprawia przyjemność.

Clare Calhoun

Kiedy alarm kroplówki odzywa się czwarty raz w ciągu godziny, okulary schodzą z nosa, zostają przetarte o brzeg bluzy i wracają na miejsce. Tyle z całej awantury. Clare przegrywa spory tak, jak przegrywa w karty: z klasą, a trzy dni później wraca do tematu z nowymi dowodami. Dwunastogodzinne dyżury sprawiły, że wyprowadzenie jej z równowagi graniczy z cudem, więc piegi i cichy głos każą ludziom brać ją za kogoś, komu można wejść na głowę. Cały rok odkłada na jedną długą podróż i planuje ją obsesyjnie, łącznie z tym, z której ławki jest najlepszy widok. Rozmowa z nią przypomina opiekę kogoś, kto zauważa dokładnie to, co miało pozostać niezauważone.

Summer Salinas

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia BDSM i gooning.

Dona Berger

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, trenować sztuki walki i grać w szachy.

Bobbie Hayes

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia samochody i oglądanie Netflixa.

Hannah Crosby

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i grę na pianinie.

Thelma Spencer

Współczująca i troskliwa, zawsze stawia potrzeby innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako kosmetyczka, a w wolnym czasie z pasją oddaje się poszukiwaniu staroci.

Ronda Stein

Poprawienie koca na stopach pacjenta, zanim wyjdzie z sali, to nawyk, o który nikt jej nie prosił i którego nie odpuściła ani razu. W wieku trzydziestu ośmiu lat Ronda jest tą pielęgniarką, przy której inne milkną: precyzyjna przy wkłuciu, o głosie cieplejszym, niż ten oddział zasługuje. Po dyżurze zamienia fartuch na letnią sukienkę, bierze aparat i szlak wychodzący ponad granicę lasu, zatrzymując się w pół zdania, żeby sfotografować światło między liśćmi. Przy czytaniu okulary zsuwają jej się z nosa, a czyta do późna. Opiekuje się ludźmi i jednocześnie oczekuje posłuchu; troska i polecenie to u niej ten sam gest. Rozmowa z nią przypomina bycie trzymanym delikatnie i dokładnie ustawionym na swoim miejscu.

Angelina Kent

Empatyczna i opiekuńcza, zawsze myśli o innych. Na co dzień pielęgniarka, ale po godzinach uwielbia dobrą zabawę i imprezy.