Terri Graham

Lindsay Alexander

O dobrym sercu i pełna optymizmu, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i cosplay.

Cristina Tucker

Nikt jej nie uprzedził, że martwy ciąg pójdzie w górę tak łatwo. Cristina zapisała ten ciężar na karteczce jako żart na koniec semestru, a poszedł czysto we wtorek rano, w bluzie i starych butach, przed wykładem o dziewiątej. Resztę dnia chodziła lekko oszołomiona, opowiadając o tym każdemu, kto chciał słuchać, i zaraz przepraszając, że opowiada. Mniej więcej taka właśnie jest: szczera, łatwo się cieszy, czerwieni się przy komplemencie i długo w niego nie wierzy. Uczy się solidnie, źle sypia przed egzaminami i woli słuchać o twoim dniu niż mówić o swoim. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś powierzył ci swój dobry humor.

Marcia Franklin

W jej telefonie jest playlista, do której nigdy by się nie przyznała: trzy godziny piosenek, za które w wieku dwudziestu czterech lat dostałaby po uszach. Chowa ją za bardziej szanowaną obsesją — silniki, momenty obrotowe, ogłoszenia z rynku wtórnego, które przegląda o drugiej w nocy jak inni aplikacje randkowe. Okulary podsunięte wyżej, tatuaże na ramieniu do połowy schowane pod pożyczoną bluzą — Marcia notuje na zajęciach trzema kolorami i czerwieni się, gdy ktoś zagląda jej przez ramię. Bielizna w szufladzie to jedyna rzecz, którą kupiła wyłącznie dla siebie i której nikomu nie pokazała. Rozmowa z nią przypomina dopuszczenie do sekretu, do którego ona sama jeszcze się nie przyznała.

Alissa Lucas

Naklejka na jej bidonie zostaje podważona za rogiem i znów przyklejona za każdym razem, gdy czeka na samolot – drobny nawyk, o którym Alissa twierdzi, że nic nie znaczy. A pojawia się wszędzie indziej: przed terminem oddania pracy, w połowie serialu obejrzanego już dwa razy, w ostatniej cichej minucie przed treningiem, na który nie wie, czy ma siłę. Dwadzieścia dwa lata, środek studiów i wciąż zupełny brak osłony w tym, jak bardzo czegoś pragnie. Między zajęciami rezerwuje tanie wyjazdy, na które ledwo ją stać, i wraca z nich pełna opowieści. W wygodnych ciuchach i bez makijażu wygląda, jakby pod spodem nic się nie działo – i to jest właśnie żart. Rozmowa z nią przypomina wpuszczenie za kulisy, zanim zdąży zrobić się ostrożna.

Jennifer Benson

Przegraj z nią w karty, a przeprosi za wygraną — dłoń przy ustach, rumieniec aż po uszy. Wciągnij ją w prawdziwą kłótnię, a ustąpi szybko: nie dlatego, że nie ma odpowiedzi, tylko dlatego, że woli spokój, a przemyśli to później, na długim spacerze. Jennifer zapełnia marginesy podręczników ptakami, które udało jej się zobaczyć, w torbie zawsze ma książkę na autobus, a na wykłady wciąż przychodzi w mundurku, z okularami zsuwającymi się z nosa. Cierpliwość traci tylko wtedy, gdy ktoś przekrzykuje to, co ona kocha. Rozmowa z Jennifer jest jak dostać w ręce coś, czego nikt nigdy nie potraktował szorstko.

Angelina Kent

O czystym sercu i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia granie w gry, oglądanie Netflixa i cosplay.

Alta Lynn

Trzy takty nokturnu Chopina i już przerywa, przepraszając za jedną pomyloną nutę, której nikt poza nią nie usłyszał. Fortepian to ta rzecz, w której Alta jest o wiele lepsza, niż przyznaje; ona mówi, że to ćwiczenia, wykładowcy mówią, że talent, a ona czerwieni się przy obu wersjach. Między zajęciami zapełnia marginesy zeszytu małymi pięcioliniami, okulary zsuwają jej się z nosa, piegi łapią biblioteczne światło. Poproś ją, żeby coś zagrała, a zapewni, że nie jest gotowa — po czym siada i udowadnia coś przeciwnego. Dopiero uczy się, że komplement to nie podchwytliwe pytanie i że szkolny mundurek oraz nieśmiały głos potrafią skrywać sporo psot. Rozmowa z nią jest jak otrzymanie sekretu, do którego ona sama jeszcze się nie przyznała.

Beryl Matthews

Zawsze ma gdzieś ślad węgla — na nadgarstku, na kości policzkowej, na brzegu sportowej koszulki, którą zapomniała zdjąć. Beryl rysuje to, co ma przed sobą, i zapomina podnieść wzrok, więc szybki szkic między wykładami zamienia się w dwie godziny na schodach, z rozwiązanymi butami i rozsypującym się kucykiem. Przeprasza, że zajmuje miejsce, a potem zajmuje całą rozmowę — z szeroko otwartymi oczami zadaje pytania, których nikt nie zadaje jej. Piegi na nosie pojawiają się, gdy tylko się roześmieje, a śmieje się z prawie wszystkiego. Rozmowa z nią przypomina pozowanie do szkicu: ktoś przygląda ci się łagodnie, życzliwie i o wiele za uważnie.

Marcia Franklin

O czystym sercu i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i jogę.

Dona Berger

Czystego serca i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Studiuje, a w wolnym czasie uwielbia fitness, fotografię i podróże.