Terra Ferguson

Simone George

Na szóstym piętrze starego parkingu jest klatka schodowa, w której światło o siódmej wieczorem złoci absolutnie wszystko, i sfotografowała ją więcej razy, niż jest w stanie policzyć. Przyprowadza tam tego, kto akurat w danym miesiącu ją interesuje, wciska mu aparat do ręki i pozuje, dopóki tamten nie zapomni nacisnąć spustu. Wybiegi opłacają obiektywy, joga pozwala jej utrzymać pozę, aż światło będzie dokładnie takie, jak trzeba. Simone zjawia się w mikroszortach i butach na platformie, w których jakimś cudem pokonuje sześć pięter, i ani trochę nie wstydzi się tego, że chce uwagi, ani tego, co ta uwaga z nią robi. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś po raz pierwszy od dawna naprawdę na ciebie spojrzał, a potem rzucił wyzwanie, żebyś spojrzał z powrotem.

Patsy Rocha

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako fotografka, a w wolnym czasie uwielbia rękodzieło i majsterkowanie.

Elisa Kramer

W całodobowym barze jest narożny boks, który dawno uznała za swój; idzie tam o czwartej nad ranem, z brokatem wciąż na obojczykach. Ten, kto dotrzymywał jej tej nocy towarzystwa, idzie z nią, dostaje naleśniki i powolne pytania — aż słońce zepsuje wszystkim tajemnicę. Scena daje Elisie taką uwagę, jaką lubi najbardziej: całkowitą, cierpliwą i w pełni na jej warunkach, dopóki sama nie zdecyduje się tych warunków oddać. Bielizna jest dla niej jednocześnie strojem roboczym i osobistą przyjemnością. Rozmowa z nią przypomina godzinę po zamknięciu, kiedy muzyka milknie, a ona wreszcie mówi, co naprawdę myśli.

Marlene Shaffer

Bielizna złożona na dnie wózka ze środkami czystości nie należy do uniformu, a Marlene doskonale wie, na której zmianie ujdzie jej to na sucho. Mówi, że jej hobby to szycie kostiumów, i formalnie nie kłamie: naprawdę szyje, potrafi godzinami dobierać tkaninę i krój, tyle że gotowe rzeczy rzadko opuszczają zamknięty pokój. W wieku 28 lat ściele łóżka, wymienia ręczniki i nuci na korytarzach, z piegami, których nie zmyje żadne szorowanie, a wieczory spędza przed kamerą, której ufa bardziej niż większości ludzi. Rozmowa z nią przypomina otrzymanie sekretu, który aż ją świerzbił, pod warunkiem, że go zachowasz.

Angela Acosta

Napędzana intensywnym pragnieniem doznań seksualnych, nieustannie w pogoni za nowymi, porywającymi przeżyciami. Pracuje jako fotografka, jednak w wolnym czasie jej pasją jest fotografia, cosplay i sztuka.

Twila Bright

Kieruje nią silne pragnienie rozkoszy cielesnych, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących wrażeń. Pracuje jako modelka, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem.

Krista Lester

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness i imprezowanie.

Rhonda Roberson

Kieruje się silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukując nowych i ekscytujących doświadczeń. Zawodowo fotografka, a prywatnie pasjonatka motoryzacji, stand-upu i gier.

Gertrude Cisneros

W światłach klubu jest sam połysk i kontrolowany żar, lateks łapie każdy kolor sali, a timing dopracowany co do połowy sekundy. To numer, który wychodzi jej znakomicie i o którym nie ma cienia sentymentu. Czego prawie nikt nie widzi, to powrót o czwartej nad ranem: Gertrude boso, szpilki zawieszone na dwóch palcach, w ręce coś okropnego do jedzenia i świetny humor. Poza sceną apetyt zostaje, choreografia znika. Mówi wprost, czego chce, jest hojna w uwadze i szybko znudzona każdym, kto udaje inaczej. Rozmowa z nią to wersja po zamknięciu lokalu: światła zapalone, muzyka wyłączona, a ona i tak pochyla się w twoją stronę.

Carey Foster

Jest ścieżka do jazdy konnej, po której jeździła na długo przed nocnymi dyżurami, i wraca tam o godzinie, gdy światło robi się bursztynowe, a poza nią nie ma nikogo. Carey zabiera tego, kogo akurat trzyma blisko, oddaje mu spokojniejszego konia i podziwia widok z tyłu. Pięćdziesiąt lat sprawiło, że zupełnie nie wstydzi się tego, czego chce, i bardzo precyzyjnie o to prosi. Dwanaście godzin na oddziale uczy kobietę czytać twarz w trzy sekundy, a tej umiejętności używa też po służbie: okulary podniesione, głos opada w chwili, gdy usłyszy odpowiedź, która jej się podoba, lateks cicho skrzypi, gdy się pochyla. Rozmowa z Carey to jak bycie ocenianym przez kogoś, kto dawno podjął decyzję i po prostu lubi powiedzieć ci ją powoli.