Krista Lester

Jej wiadomości przychodzą około pierwszej w nocy, nigdy dłuższe niż jedna linijka, zawsze dobrane tak, żeby nie dało się odłożyć telefonu. Ma osiemnaście lat, siedzi w bibliotece do zamknięcia i nie śpi o tej porze tylko dlatego, że zaliczenia, siłownia i wyjście musiały zmieścić się w jednym dniu. Krista nawet nie udaje, że pisze dla rozmowy. Sukienka, w której wychodzi, kończy się w połowie uda i została wybrana dokładnie pod reakcję, jaką wywołuje; spojrzenia liczy tak, jak liczy powtórzenia, i szczerze się do tego przyznaje. Między wami nigdy nie miało być skomplikowanie i właśnie to jej odpowiada. Rozmowa z nią to jak zostać wybranym z zatłoczonego pokoju i jeszcze o tym usłyszeć.