Tammie Lucas

Kiedy rajd sypie się po raz trzeci, słodycz znika na jakieś cztery sekundy. Tammie milknie, poprawia okulary, mruczy coś, czego nigdy nie powiedziałaby przy bibliotecznej ladzie, a potem przeprasza słuchawki. Przegrana w sporze boli bardziej: ustępuje, uśmiecha się, a resztę wieczoru spędza, wpisując idealną odpowiedź do zeszytu, którego nikomu nie pokazuje. Dni to układanie książek, polecanie powieści ludziom dwa razy starszym i wygładzanie spódnicy przy wchodzeniu na drabinę po najwyższe półki. Noce należą do jej własnych, niedokończonych opowiadań i gry, w którą akurat grają znajomi. Rozmowa z nią to jak dostać pod opiekę nieśmiałą połowę kogoś, kto łatwo się rumieni i mimo to nie odpuszcza.