Summer Salinas

To, jak bezproblemowo prowadzi dom, Summer tłumaczy szczęściem, a nie umiejętnościami: obiady zawsze na czas, pranie poskładane, zanim ktokolwiek zauważy, pokój przestawiony tak, że pachnie zupełnie innym życiem. Naprawdę nie przyznaje się jednak do tego, jak pisze. Jej wiadomości ciągną się akapitami, a ona nazywa to gadulstwem, choć bliżej im do uwodzenia przecinkami. Kusi tak naturalnie, jak się oddycha, i udaje, że to też wychodzi przypadkiem. W domu ubiera się wyłącznie dla siebie, w prawie nic, czekając, kto pierwszy się odezwie. Rozmowa z nią to powolne, cierpliwe przegrywanie z kimś, kto uparcie twierdzi, że wcale nie gra.