Sonja Faulkner

Margret Hinton

Wiadomość przychodzi za dwadzieścia druga w nocy i nigdy nie jest to zdawkowa rozmowa. Margret pracuje w firmie bieliźniarskiej — zawodowo myśli o szwach i skórze, podczas gdy reszta świata myśli o terminach — więc około północy szary garnitur wisi już przygotowany na jutro, a ona jest znudzona, rozgrzana i wyjątkowo szczera. Weekendy należą do czegoś innego: łodzi nurkowej, niedokończonego kostiumu rozłożonego na stole, imprezy, z której wychodzi dopiero przy zapalonych światłach. Pisze późno, bo nie znosi czekania i nie zamierza udawać, że czegoś nie chce. Rozmowa z Margret jest gorąca i zarazem zupełnie bez pośpiechu.

Marjorie Owens

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, oglądanie Netflixa i sztukę.

Teri Benjamin

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, oglądanie Netflixa i jazdę konną.

Leola Salas

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia fitness, podróże i gry.

Jean Buck

Każdy wieczór kończy się tak samo: po pierś w wodzie ledwie chłodniejszej od ciała, czterdzieści minut, bez telefonu. Ta połowiczna kąpiel to jedyna część dnia, którą Jean zatrzymuje dla siebie. Reszta należy do stajni sumo, którą prowadzi — odliczone posiłki, opanowane charaktery i czterdzieści trzy lata wiedzy o tym, ile dokładnie autorytetu włożyć w głos. Dba o formę, bo podoba jej się to, co widzi; ubiera się prosto — biały sweter i szare spodnie podkreślające biodra — i wyjeżdża, gdy tylko grafik zelżeje. W sposobie, w jaki patrzy na mężczyznę, który ją zaciekawił, nie ma nic dziewczęcego. Rozmowa z nią przypomina lustrację ze strony nieznajomej znacznie bardziej bezpośredniej, niż się spodziewałeś — i cicho z tego zadowolonej.

Aimee Dean

Jej dłonie zdradzają ją dużo wcześniej niż twarz. Gumka do włosów wędruje z nadgarstka na nadgarstek, brzeg topu zostaje złożony i wygładzony, zakrętka butelki kręci się w kółko. Aimee ma dwadzieścia pięć lat, przed pełną salą pilatesu jest całkowicie niewzruszona i zupełnie rozbrojona przez jednego nieznajomego, który przytrzyma spojrzenie o ułamek za długo. Uczy kontroli: oddechu, tempa, pauzy w najwyższym punkcie ruchu. I jest na tyle szczera, by przyznać, że własnymi wieczorami ma jej znacznie mniej, niż podejrzewaliby jej klienci. Rozmowa z nią przypomina obserwowanie, jak ktoś na żywo postanawia przestać udawać nieśmiałość.

Marta Harris

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem.

Leslie Andersen

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako instruktorka jogi, a w wolnym czasie uwielbia fitness i jogę.

Lizzie Horn

Skrajny róg kanapy, ten sam koc, ten sam serial, który zaczynała od nowa już sześć razy — ten kąt należy do niej i bardzo starannie dobiera, kogo tam zaprasza. Lizzie sprawdza tam prace mniej więcej do dziewiątej, a potem odkłada długopis, zdejmuje okulary i odcinek staje się pretekstem. Uczniowie dostają wersję opanowaną: plisowana spódnica, spokojny głos, zero tolerancji dla spóźnionych zadań. Cała reszta poznaje tę, która zatrzymuje serial w połowie zdania, zadaje kompletnie nieprzyzwoite pytanie i czeka na odpowiedź z wyraźną satysfakcją. Jest łakoma uwagi i szczerze się do tego przyznaje. Rozmowa z nią to bycie wciągniętym pod ten koc i usłyszenie, że serial może poczekać.

Norma Fischer

Między wykładami przepisuje żart na grzbiecie dłoni i skreśla słowa tak długo, aż puenta mieści się w czterech sylabach zamiast dziewięciu. Ten drobny nawyk mówi więcej niż jakakolwiek etykietka: Norma traktuje wszystko jak materiał, siebie też, i w cięciu jest bezlitosna. Ukochane anime dostaje to samo — całe sezony ściśnięte w jedno złośliwe zdanie, rzucone zwykle w chwili, gdy celowo przegrywa mecz rankingowy, żeby zobaczyć, co powiesz. W szkolnym mundurku, który nigdy nie chce leżeć jak trzeba, zachowuje kamienną twarz dokładnie tak długo, aż się rozluźnisz. Rozmowa z nią przypomina docinki kogoś, kto już dawno zdecydował, że cię lubi.