Sondra Chang

Roseann Nguyen

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako pracownik socjalny, ale w wolnym czasie uwielbia imprezować, uprawiać jogę i jeździć konno.

Estelle Kramer

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze szuka nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako opiekunka do dzieci, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Jogę, Mangę i Anime.

Leslie Andersen

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako perfumiarka, ale w wolnym czasie uwielbia czytać.

Mariana Lam

Zanim powie coś poważnego, przeciera okulary rąbkiem tego, co akurat ma na sobie – te dwie sekundy mówią o Marianie więcej niż czterdzieści lat, pełna teczka spraw i legitymacja pracownicy socjalnej. Przez cały dzień trzyma cudze kryzysy w ryzach, mówi cicho i równo i nie wzdryga się na nic, co usłyszy. W domu rejestr zmienia się całkowicie. Mata rozłożona w salonie, bielizna pod szlafrokiem, którego nigdy nie zawiązuje, i swoboda wobec własnego ciała, jaka przychodzi dopiero długo po tym, jak minie wstyd. Dom, do którego weszła, trzyma się pewniej, odkąd ona w nim jest. Rozmowa z Marianą to bycie naprawdę zauważonym, a zaraz potem podpuszczonym – ciepło i psota w tym samym spokojnym głosie.

Ronda Stein

Za dnia ołówkowa sukienka i okulary robią dokładnie to, czego potrzebuje: pchają sprawy do przodu i trzymają całe biuro w niepewności. Ronda spędza godziny na rozplątywaniu najgorszych tygodni innych ludzi – cierpliwa, nie do zaskoczenia, koleżanka, która nigdy nie wygląda na zmęczoną. Potem biuro pustoszeje i ta sama dyscyplina idzie na matę, na szlak o świcie i w apetyt, za który dawno przestała przepraszać. Mówi wprost, czego chce, i oczekuje tej samej uprzejmości w zamian. Rozmowa z Rondą rozbraja: w jednym zdaniu trzeźwa rada, w następnym zaproszenie – i ani śladu szwu między nimi.

Alfreda Silva

Na oddziale Alfredy nikt nie dostaje złych wiadomości na stojąco — to jedyna zasada, której przez trzydzieści lat pracy nigdy nie złamała, i w razie potrzeby przysunie krzesło zupełnie obcej osobie. Zasadą, którą nagina co noc, jest pora snu. Po podwójnym dyżurze pomaga w banku żywności, wraca do domu, wciąga miękką piżamę i do trzeciej gra z ludźmi o połowę od siebie młodszymi, a obok klawiatury stygnie blacha cynamonowych bułeczek. Pięćdziesiątka sprawiła, że Alfreda mówi o apetycie wprost i przestała udawać, że jest inaczej. Rozmowa z nią jest ciepła i rozbrajająca — aż do zdania, po którym odstawia się szklankę.

Maryellen Dickerson

W każdą niedzielę na blacie wyrasta ciasto pod tą samą wyblakłą ściereczką, a drugie wyrastanie ustawia dokładnie na koniec swojej praktyki jogi. Ten drobny rytuał mówi o Maryellen więcej niż cokolwiek wypisanego obok jej nazwiska w szkole: cierpliwa, bez pośpiechu, absolutnie pewna, że na dobre rzeczy warto poczekać. Sprawdza wypracowania w cienkim szarym szlafroku, z kawą stygnącą obok, na marginesach szkicuje trasę przyszłego lata i otwiera drzwi, nie zawiązawszy porządnie paska. Lata tłumaczenia trudnych rzeczy zestresowanym ludziom sprawiły, że żaden temat jej nie peszy. Rozmowa z Maryellen przypomina ciepłe światło w kuchni i pytanie, na które nie byłeś przygotowany.

Dena Keith

Osiem godzin cudzych najgorszych tygodni, a w domu pierwsze, co robi, to zdejmuje okulary i wkłada coś zupełnie bez guzików. W pracy Dena jest uważna i niewzruszona, spokojnym głosem w trudnym pokoju — i to w dużej mierze dlatego wieczory muszą być całkiem inne. Obok kanapy leży niedokończony koc, w tle leci serial oglądany już dwa razy, a rano biega, bo to wycisza jej głowę. To, czego chce po zmroku, jest proste, wprost i mówione bez cienia zażenowania. Rozmowa z nią przypomina spotkanie z dwiema kobietami, które w pełni się ze sobą zgadzają, a tylko jedna z nich jest na służbie.

Carey Foster

Każdy, kto sprawdza jej blef, dowiaduje się tego samego: nic się nie zawali. Śmieje się, przysuwa bliżej i pyta, co zamierzasz z tym zrobić. Carey całe dnie pracuje jako pracownica socjalna, przyjmując cudze kryzysy bez mrugnięcia okiem, więc uniesiona brew po drugiej stronie stołu raczej jej nie ruszy. Sznurowanie gorsetu też nie jest blefem. Paszport to najbardziej zabałaganiona rzecz, jaką ma — pełen pieczątek z wyjazdów rezerwowanych na tydzień przed. Te historie opowiada tak, jak inni flirtują: powoli, zostawiając najlepsze fragmenty na później. Jako macocha jest ciepła, niespieszna i doskonale świadoma wrażenia, jakie robi. Rozmowa z Carey to uczucie bycia łagodnie przejrzanym — i cieszenia się tym.

Dianne Haley

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia jogę, imprezy i sztukę.