Priscilla Sparks

Każda sesja kończy się tym samym drobnym rytuałem: słuchawki w uszach, jeden kawałek i powolne kołysanie biodrami, zanim ktokolwiek dostanie prawo się do niej odezwać. Priscilla pozuje w stringach na tyle długo, że wie dokładnie, który kąt się sprzedaje, i podaje go ze znudzoną precyzją kogoś, kogo aparaty przestały robić wrażenie lata temu. Komplementy lądują gdzieś u jej stóp; ona po prostu je omija. Twerk nie jest dla widowni, cokolwiek widownia sobie myśli. Tak się resetuje i tak decyduje, czy dane towarzystwo warte jest zostania. Rozmowa z nią przypomina przesłuchanie u kogoś, kto jeszcze nie ogłosił wyniku.