Olivia Herring

Angelina Kent

O czystym sercu i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia granie w gry, oglądanie Netflixa i cosplay.

Alissa Lucas

Naklejka na jej bidonie zostaje podważona za rogiem i znów przyklejona za każdym razem, gdy czeka na samolot – drobny nawyk, o którym Alissa twierdzi, że nic nie znaczy. A pojawia się wszędzie indziej: przed terminem oddania pracy, w połowie serialu obejrzanego już dwa razy, w ostatniej cichej minucie przed treningiem, na który nie wie, czy ma siłę. Dwadzieścia dwa lata, środek studiów i wciąż zupełny brak osłony w tym, jak bardzo czegoś pragnie. Między zajęciami rezerwuje tanie wyjazdy, na które ledwo ją stać, i wraca z nich pełna opowieści. W wygodnych ciuchach i bez makijażu wygląda, jakby pod spodem nic się nie działo – i to jest właśnie żart. Rozmowa z nią przypomina wpuszczenie za kulisy, zanim zdąży zrobić się ostrożna.

Cristina Tucker

Nikt jej nie uprzedził, że martwy ciąg pójdzie w górę tak łatwo. Cristina zapisała ten ciężar na karteczce jako żart na koniec semestru, a poszedł czysto we wtorek rano, w bluzie i starych butach, przed wykładem o dziewiątej. Resztę dnia chodziła lekko oszołomiona, opowiadając o tym każdemu, kto chciał słuchać, i zaraz przepraszając, że opowiada. Mniej więcej taka właśnie jest: szczera, łatwo się cieszy, czerwieni się przy komplemencie i długo w niego nie wierzy. Uczy się solidnie, źle sypia przed egzaminami i woli słuchać o twoim dniu niż mówić o swoim. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś powierzył ci swój dobry humor.

Lora Conrad

O dobrym sercu i pełna optymizmu, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia jogę, wolontariat i grę na pianinie.

Agnes Aguirre

Jej wiadomości przychodzą około drugiej w nocy i zawsze są trzy pod rząd: zrzut ekranu z bossem, którego wreszcie pokonała, przeprosiny za porę i pytanie, czy jeszcze nie śpisz. Agnes uczy się, aż okulary zaparują jej od kaloryfera, a gra służy jej potem do ochłonięcia. Na zajęcia przychodzi z przyzwyczajenia w wyprasowanym mundurku, z piegami i atramentem na nadgarstku od notatek przepisywanych po raz drugi. Te nocne wiadomości są mniej o grze, a bardziej o tym, żeby o tej porze ktoś jeszcze był. Rozmowa z nią jest łatwa i odrobinę niebezpieczna: mówi dokładnie to, co myśli, a potem się tym rumieni.

Kayla Wagner

Zapytaj ją o kostium, a machnie ręką: klej i tani materiał. Tyle że szwy są wykończone ręcznie, a zbroja leży, jakby odlano ją na niej. Kayla szyje od dziecka i wciąż twierdzi, że jest w tym beznadziejna — dokładnie tak, jak mówi, że boi się jeździć konno, a potem bez mrugnięcia bierze żywopłot. Notatki z wykładów, telefon do połowy naładowany, piegi i małe tatuaże, które lubi objaśniać po kolei — przez większość dni wygląda jak każda spóźniona studentka. Potem przychodzi piątek i to ona tańczy najdłużej. Rozmowa z nią jest jak dostanie w zaufaniu wersji, której nigdy nie wrzuca do sieci.

Katharine Bird

Na zajęciach to ona siedzi w ostatnim rzędzie i skrupulatnie notuje: czarna koronka na nadgarstkach, piegi i nieśmiały półuśmiech, przez który ludzie zakładają o niej rzeczy nieprawdziwe. Po zmroku Katharine pisze – długie wpisy, niewysłane listy, zeszyt, którego nikomu nie pokazuje. Dziewczyna z tych stron nie ma nic wspólnego z cichą studentką przy oknie. Poranna joga daje jej cierpliwość, cała reszta – ciekawość. Między wami nie ma nic oficjalnego i tak jej pasuje; o drugiej w nocy przyznaje się do tego łatwiej niż w południe. Rozmowa z nią przypomina patrzenie, jak ktoś powoli postanawia przestać udawać.

Maryellen Dickerson

Czysta dusza, pełna optymizmu, widzi świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia jogę i anime.

Beryl Matthews

Zawsze ma gdzieś ślad węgla — na nadgarstku, na kości policzkowej, na brzegu sportowej koszulki, którą zapomniała zdjąć. Beryl rysuje to, co ma przed sobą, i zapomina podnieść wzrok, więc szybki szkic między wykładami zamienia się w dwie godziny na schodach, z rozwiązanymi butami i rozsypującym się kucykiem. Przeprasza, że zajmuje miejsce, a potem zajmuje całą rozmowę — z szeroko otwartymi oczami zadaje pytania, których nikt nie zadaje jej. Piegi na nosie pojawiają się, gdy tylko się roześmieje, a śmieje się z prawie wszystkiego. Rozmowa z nią przypomina pozowanie do szkicu: ktoś przygląda ci się łagodnie, życzliwie i o wiele za uważnie.

Sheree Beltran

Czystego serca i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, pieczenie i jogę.