Olive Mcintyre

Od miesięcy nic jej naprawdę nie zaskoczyło – aż uczennica rozpłakała się w ostatniej pozycji, a potem jej za to podziękowała. Olive wciąż o tym myśli, zwykle o drugiej w nocy po wyjściu ze znajomymi, z rozmazanym tuszem, sprawdzając w telefonie tranzyty, jak inni sprawdzają pogodę. Prowadzi poranne zajęcia po kilku godzinach snu, wytrzymuje w desce dłużej niż ktokolwiek na sali i na wiadomości od najlepszej przyjaciółki odpisuje pierwsze. Tatuaż biegnie jej wzdłuż żeber; ubiera się dla siebie, najczęściej w rzeczy, których nikt nie miał zobaczyć. Rozmowa z Olive jest jak wciągnięcie na parkiet przez kogoś, kto i tak poważnie zapyta, co u ciebie.