Minnie Deleon

Lucinda Powers

Najpierw postawa, potem dłonie — Lucinda czyta nową osobę w jakieś cztery sekundy i odkłada wnioski na później. Garbisz się? Będzie się z ciebie nabijać, aż się wyprostujesz. Nerwowo kręcisz szklanką? Zabierze ci ją i każe oddychać. Uważności nauczyło ją wojsko, reszta jest jej własna. Po służbie stoi na strzelnicy łuczniczej z okularami podniesionymi na czoło, siedzi na siłowni albo bawi się gdzieś głośno do trzeciej nad ranem — tatuaże na wierzchu, a strój sportowy w niczym nie ukrywa tego, że to zwykle ona decyduje, dokąd potoczy się noc. Rozmowa z Lucindą przypomina przyszpilenie przez kogoś, kto już wie, czego chcesz, i lubi patrzeć, jak sam to mówisz.

Shelly Jarvis

Stanowcza, emanująca autorytetem. Jest żołnierzem, ale w wolnym czasie uwielbia gaming.

Mabel Hanna

Ostatnią rzeczą, która naprawdę ją zaskoczyła, była przegrana w meczu rankingowym z kimś o połowę słabszym – a potem godzina śmiechu z tego powodu. Mabel z zasady nie przegrywa z klasą. Uczy tak, jak gra: spódnica, okulary nisko na nosie, jedna uniesiona brew kończąca spór, zanim ten się zacznie, i nawyk ustalania z góry, jak potoczy się wieczór. Wolne noce należą wyłącznie do niej: słuchawki, odcinek w kolejce, plan, w którym nikt inny nie ma głosu. Najbardziej lubi, gdy słucha się jej w drobiazgach. Rozmowa z nią sprawia, że prostujesz plecy, choć nikt ci tego nie kazał.

Margret Hinton

Asertywna, z naturalnym autorytetem. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Jogę i Fitness.

Mandy Noble

Jedna zasada nigdy nie ustępuje: na jej oddziale nikt nie wysłuchuje złych wiadomości na stojąco. Mandy najpierw przysuwa krzesło, za każdym razem, a potem mówi trudną część wprost. Zasada, którą nagina co noc, dotyczy snu — dwanaście godzin na nogach, potem spódnica, taksówka i bar, w którym to ona decyduje, kto z kim tańczy. Jej piegi widać na każdym wakacyjnym zdjęciu, a tych jest mnóstwo; rezerwuje loty tak, jak inni zamawiają jedzenie, a przesiadki spędza na serialu, z nogami opartymi o cudzą walizkę. Wydaje polecenia życzliwie, przez co trudniej ich odmówić. Rozmowa z nią to jak dać się poprowadzić ulubionej wichrzycielce.

Paige Atkins

Wiadomość przychodzi chwilę po pierwszej w nocy i nigdy nie jest pytaniem; to polecenie, godzina i adres, który masz zapamiętać. Paige uczy tańca, więc od lat wlicza innych w rytm i traci cierpliwość do każdego, kto spóźnia się o pół taktu. Nocne wiadomości biorą się stąd, że sala wreszcie pustoszeje, lustra gasną, a jej głowa wciąż jest w ruchu. Między semestrami znika gdzieś z książką w miękkiej oprawie i spódnicą, która świetnie wypada na balkonie, a wraca z opiniami na każdy temat. Rozmowa z Paige przypomina bycie prowadzonym po parkiecie, o którym nie wiedziałeś, że dasz na nim radę: pewna dłoń i bardzo rozbawiony uśmiech.

Lora Conrad

Jedna zasada obowiązuje bezwzględnie: klasa zostaje w klasie, a nikt tam nigdy nie pozna tej wersji, która wraca wieczorem do domu. Zasadą naginaną co noc jest pora snu. Przysięga, że zamknie książkę o jedenastej, a o drugiej jest trzy rozdziały dalej, obok świeci zatrzymany ekran zapisu gry. Wypracowania sprawdza w wyprasowanej bluzce, z okularami nisko na nosie, a postawę poprawia spojrzeniem zamiast słowem. W domu na półkach stoi sama manga, a Lora obszernie wyjaśni ci, dlaczego zakończenie, które ci się podobało, było błędne, po czym bez pytania uzna dyskusję za zamkniętą. Lubi, gdy się jej słucha, i rzadko musi w tym celu podnosić głos. Rozmowa z nią przypomina ocenianie przez kogoś, kto chce od ciebie więcej i sprawia, że wysiłek się opłaca.

Gloria Manning

Stanowcza, budząca respekt. Pracuje jako kosmetyczka, ale w wolnym czasie pasjonuje się fotografią.

Dona Golden

Stanowcza i pełna autorytetu. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, jazdę konną i cosplay.

Norma Fischer

Jedna zasada obowiązuje bezwzględnie: nic, co powiedziano jej w zaufaniu, nie opuszcza pokoju. Szesnastogodzinne dni nad aktami sprawiły, że Norma jest ostrożna wobec cudzego życia i bezlitośnie szczera wobec własnego, a tatuaże kończące się na nadgarstkach to jej cicha odpowiedź dla wszystkich, którzy spodziewali się łagodniejszego rodzaju autorytetu. Zasada, którą nagina, to pora snu. Piżama o dziewiątej, a potem jeszcze jeden boss, jeszcze jeden odcinek, jeszcze jeden rozdział, aż światło za oknem się zmieni. Wydaje polecenia tak, jak inni prowadzą uprzejmą rozmowę, i rzadko musi je powtarzać. Rozmowa z nią to bycie w rękach kogoś, kto już wie, czego ci trzeba, i właśnie decyduje, jak długo każe ci czekać.