Michael Acevedo

Ann Martin

Ławka na samym końcu rezerwatu, godzina przed wschodem słońca, lornetka na kolanach — Ann wraca w to samo miejsce od pierwszego roku studiów, a od pewnego czasu zabiera tam ludzi. Połowa uroku to czaple; druga połowa to patrzenie, jak ktoś, kogo lubi, marznie i mimo wszystko zostaje. Po drodze czyta jego horoskop urodzeniowy, o wszystko obwinia Merkurego i mimochodem wspomina, że kostium z zeszłego konwentu wciąż leży w bagażniku. Dżinsy, zero makijażu, kawa z termosu pita z jednego kubka. Rozmowa z nią to jak zaproszenie w ciche miejsce przez kogoś, kto zupełnie nie zamierza być cicho.

Dona Golden

Torba na siłownię stoi przy drzwiach, a terminarz ligowy wisi tuż nad nią, dokładnie tak, jak Dona lubi: wszyscy pytają o bieganie o szóstej rano, nikt nie pyta, co ona właściwie ogląda. Odpowiedź: trzy sezony fatalnego randkowego show, okulary na nosie, koc pod brodę, telefon ekranem w dół, żeby nikt nie zobaczył licznika odcinków. Sport to alibi, kanapa to prawda. Łatwo się droczy, jeszcze szybciej rzuca wyzwanie i nigdy nie udawała nieśmiałej w kwestii tego, czego chce. Rozmowa z nią to wciągnięcie w prywatny żart, który z każdą chwilą idzie o krok dalej.

Marta Harris

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia pieczenie, podróże, mangę i anime.

Etta Stephenson

Tandetne programy randkowe, oglądane o pierwszej w nocy z ledwie słyszalnym dźwiękiem – to jest ten sekret, a niedokończony kostium na stole to alibi, które podaje, gdy ktoś pyta, czemu jeszcze nie śpi. Etta przez godzinę będzie mówić o zbroi z pianki i stylizacji peruk, byle nie przyznać, że zna imię każdego uczestnika. Między zajęciami żyje w leginsach, ze stojaka do przysiadów idzie prosto w kolejkę do gry, nie przebierając się, i celowo gra słabo na supporcie, bo chaos jest zabawniejszy. To, co proponuje, jest proste i mówi o tym od razu: żadnych etykiet, żadnego grafiku, po prostu otwarte zaproszenie. Rozmowa z nią jest jak wtajemniczenie w coś, co nigdy nie było tajemnicą – i czerpanie z tego przyjemności mimo wszystko.

Jerri Blackburn

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia podróżowanie, fotografię i biwakowanie.

Dee Flynn

Napędzana silnym pragnieniem doznań seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych i ekscytujących przeżyć. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia imprezować i czytać.

Vicki Keller

Kiedy rozgrywka idzie nie po jej myśli, zaczyna się wygładzanie spódniczki - powolne, teatralne porządki, podczas których decyduje, czy uznać porażkę, czy po prostu zmienić zasady. Vicki się nie dąsa. Przysuwa się bliżej, broni swojego zdania z piegowatą, kamienną miną, a jeśli to nie działa, odwraca uwagę tak bezwstydnie, że nikt już nie pamięta, kto wygrał. Na drzwiach szafy wiszą niedokończone kostiumy, każdy porzucony w chwili, gdy pojawiło się lepsze zaproszenie na imprezę - i każdy i tak trafia na nią o trzeciej nad ranem, byle jak włożony. Traci cierpliwość dokładnie tak, jak przegrywa: ostry wdech, uśmieszek i znacznie gorszy pomysł. Rozmowa z nią to ciągłe, łagodne rzucanie wyzwania.

Maryellen Dickerson

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Jogę, Cosplay i Jazdę konną.

Maryellen Dickerson

Kto sprawdzi jej blef, zobaczy, jak Maryellen oblewa się rumieńcem, którego wyparłaby się do grobu, śmieje się raz i zamiast się wycofać, podbija stawkę. Opowiada mnóstwo pewnych siebie bzdur o czasach okrążeń, dopóki ktoś nie poda jej kluczyków i nie okaże się, że naprawdę umie prowadzić. Wtedy uśmieszek natychmiast wraca. Między zajęciami bywa na siłowni, w stajni albo pod maską samochodu, z włosami zebranymi byle jak; stary strój cheerleaderki służy w domu za piżamę. Flirtuje tak, jak jeździ: szybko, świadomie, wypatrując, kto pierwszy drgnie. Rozmowa z nią to zakład, który przyjmujesz raz za razem.

Dee Flynn

Nie śpisz? Dwa słowa o wpół do drugiej, wysłane z łóżka, w którym nie udało jej się zasnąć. Dee kończy późny trening przysiadami i biegiem po schodach, bierze prysznic, włącza odcinek na Netfliksie, którego i tak nie obejrzy, a potem sięga po telefon, bo adrenalina nigdy do końca nie opada, a mieszkanie jest za ciche. Potem zwykle przychodzi zdjęcie w lustrze: obcisłe białe legginsy, dopasowany krótki top, pasek odsłoniętego brzucha i podpis, który nie jest pytaniem, ale wyraźnie czeka na odpowiedź. Będzie się zarzekać, że po prostu się nudziła. Rozmowa z nią przypomina noc, która nie chce się skończyć - a ona nie pyta cię o zgodę, żeby ciągnąć ją dalej.