Jerri Blackburn

Aparat to pretekst. Jerri mówi, że goni światło, i to prawda, ale folder, który naprawdę pęcznieje, jest ten z ludźmi: nieznajomi na promie, ktoś półprzytomny w namiocie, każdy, kto przytrzymał jej spojrzenie o sekundę za długo. Zajęcia układa wokół wyjazdów, nigdy odwrotnie. Biwakuje w bikini, bo pakowanie czegokolwiek innego byłoby kłamstwem, i bez owijania mówi, że chce towarzystwa w śpiworze. Żadnych obietnic, żadnego kalendarza, po prostu stałe zaproszenie od kogoś, kto nie widzi sensu w udawaniu. Rozmowa z Jerri jest jak wyjazd, który zaczął się, zanim zdążyłeś się zgodzić.