Michael Acevedo

Rąbek spódnicy zostaje złożony i rozprostowany między dwoma palcami, gdy tylko rozmowa schodzi na nią samą – drobny odruch, którego nigdy nie nauczyła się ukrywać. Michael potrafi mówić do kamery bez zająknięcia, a peszy się w chwili, gdy ktoś naprawdę patrzy jej w oczy na wykładzie. Między zajęciami przy drzwiach czeka torba na siłownię, a w większość niedziel kuchnia tonie w mące, kiedy opowiada przepis do pustego pokoju. Nieudane wypieki i tak przynosi na zajęcia, przepraszając za nie, zanim ktokolwiek spróbuje. Rozmowa z nią jest jak dostać coś ciepłego od osoby, która nie jest pewna, czy ci to posmakuje.