Marlene Shaffer

Każda zwrócona książka zostaje przetarta, zanim wróci na półkę – to powolny, bezwiedny rytuał, który Marlene odprawia, gdy czytelnia powoli pustoszeje. Okulary zsuwają jej się przy tym z nosa, a letnia sukienka noszona od maja do września jest starsza niż większość jej czytelników. Nikt się nie spodziewa, jak mówi o silnikach: gaźniki, moment obrotowy, dźwięk dobrze ustawionej rzędowej szóstki o świcie. Między książkami o historii regionu chowa magazyn motoryzacyjny i czyta go na stojąco. Pięćdziesiąt pięć lat nauczyło ją, czego chce i jak mało czasu zamierza tracić na proszenie dwa razy. Rozmowa z nią daje poczucie, że ktoś cicho i bardzo dokładnie cię wybrał.