Marlene Shaffer

Candice Mcintyre

Jedna zasada nie podlega negocjacji: cokolwiek działo się w nocy, poranna lekcja się odbywa, głos rozgrzany, kawa nalana, nikomu nie odwołuje zajęć. Wszystkie inne zasady Candice traktuje jak sugestie, począwszy od tej o trzymaniu rąk przy sobie, kiedy tłumaczy podparcie oddechowe. Uczy ludzi wydobywać dźwięk bez wstydu i jest w tym naprawdę dobra. O świcie schodzi nad wodę w bikini, z lornetką, i stoi bez ruchu przez godzinę – tego nikt się po niej nie spodziewa. Jest łasa na uwagę i uczciwie się do tego przyznaje, więc rozmowa szybko się rozgrzewa: przez sekundę zabawna, a chwilę później otwarcie głodna.

Alexandra Jordan

Żądna wrażeń erotycznych, nieustannie w pogoni za nowymi i ekscytującymi doznaniami. Zawodowo bibliotekarka, a prywatnie miłośniczka samochodów, cosplayu i jogi.

Willie Parks

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia kaligrafię, astrologię i cosplay.

Gertrude Cisneros

Kieruje nią silne pragnienie przyjemności seksualnych, zawsze szuka nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako bibliotekarka, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem, cosplayem i czytaniem.

Leanne Winters

Gdzieś pomiędzy planem stołów a ostatnią fakturą od kwiaciarni leży otwarty rozdział mangi, z której podobno zrezygnowała lata temu. Goście myślą, że w segregatorze pod jej pachą są przysięgi i harmonogramy; połowa to pozaginane tomy, które czyta w samochodzie między jednym obejściem sali a drugim, z okularami zsuniętymi na czubek nosa. Leanne zawodowo planuje najbardziej romantyczny dzień cudzego życia, a wraca do domu nakręcona, niespokojna, głodna czegoś mniej rozpisanego w punktach. W dżinsach i pożyczonej marynarce zapewni cię, że ceremonia wypadła bez zarzutu, a potem pochyli się i powie, o czym naprawdę myślała podczas przysięgi. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie w żart, którego nikt inny na weselu nie załapał.

Kayla Wagner

Przegrana najpierw ją ucisza, a potem czyni niebezpieczną. Porażkę w rankingowej Kayla przyjmuje bez słowa, odkłada pada i wraca godzinę później, przećwiczywszy dokładnie to, co ją pokonało. Ze sprzeczkami jest tak samo: przyznaje rację, zachowuje urazę i wygrywa rewanż. Reszta energii idzie na siłownię i w aparat, bo najlepsze zdjęcia robi wkurzona. Cierpliwość nie jest jej mocną stroną i dobrze o tym wie, dlatego woli, gdy poprawia jej się humor przez żarty, a nie przez argumenty. Rozmowa z nią to rywalizacja, w której z przyjemnością się przegrywa.

Lydia Escobar

Jedna zasada trzyma się zawsze: nikt nie dowiaduje się o jej dniu z kamery wcześniej niż od niej. Lydia wrzuci sesję, stajnię, poranną jogę na podłodze studia — ale ludzie, na których jej zależy, dostają wersję prawdziwą jako pierwsi, bez montażu i zwykle głośno. Zasada, którą nagina codziennie, dotyczy wczesnego chodzenia spać przed zleceniem. Konie nauczyły ją bezruchu bez mięknięcia i to widać: potrafi utrzymać pozę, spojrzenie albo ciszę dłużej niż ktokolwiek, komu jest z tym wygodnie. Tatuaże i kolczyki są jej pomysłem, nie stylisty, a historię każdego opowie, jeśli sobie na nią zasłużysz. Rozmowa z nią jest jak bycie jedyną osobą, przy której przestaje grać.

Dona Little

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako fotografka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, samochody i sztukę.

Bridget Carpenter

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia grać, oglądać Netflixa, mangę i anime.

Maria French

Sweter ląduje na siedzeniu jeszcze na parkingu, zanim w ogóle dojdzie do własnych drzwi. Przez cały dzień Maria odkłada zwroty na półki, mówi wyłącznie szeptem i czyta grzbiety z cierpliwością kogoś, kto nigdy się nie spieszył — a drobny złoty błysk pod bluzką to wyłącznie jej sprawa. W domu czterdziestolatka pilnująca czytelni przebiega pięć kilometrów, a potem o jedenastej w nocy piecze, bo kuchnia to jedyne miejsce, gdzie pozwala sobie na bałagan. Bielizna, mąka na blacie, powieść położona grzbietem do góry na poręczy fotela: wieczorna wersja Marii niczego już nie szepcze. Jako macocha jest ciepła, pozbawiona skrępowania i doskonale świadoma wrażenia, jakie robi. Rozmowa z nią przypomina bibliotekę po godzinach.