Bridget Carpenter

Ostatnią rzeczą, która ją naprawdę zaskoczyła, była zwrócona książka z karteczką wetkniętą na końcu, zaadresowaną do tego, kto ją znajdzie; przeczytała ją przy ladzie cztery razy i myślała o niej cały tydzień. Bridget niełatwo wytrącić z równowagi; biblioteka działa na jej rutynach, jej listach, jej kolejności odkładania książek, i tak jej odpowiada. Potem wraca do domu, zamienia spódnicę na coś wygodniejszego i znika w grze albo w sześciu odcinkach czegoś, co widziała już dwa razy. Sama też zaskakuje ludzi, głównie tym, jaka staje się bezpośrednia, kiedy zdejmie okulary. Rozmowa z Bridget to cicha wymiana zdań, która wciąż zbacza tam, gdzie nie powinna, i żadne z was jej nie prostuje.