Marilyn Rosales

Belinda Hinton

Uwodzicielska i pociągająca, z łatwością zniewala swoim urokiem. Jest gospodynią domową, ale w wolnym czasie uwielbia imprezować, piec i oglądać Netflixa.

Terri Graham

Kursy salsy są prawdziwe: trzy wieczory w tygodniu, szpilki w torbie, taniec, po którym jest rozgrzana i bardzo z siebie zadowolona. Nie mówi tylko, po co tam wraca: chodzi o dwie minuty przed pierwszym taktem, kiedy sala pełna obcych decyduje, co o niej myśleć. Terri gra na tyle długo, że zna różnicę między występem a wyznaniem — i celowo ją zaciera. W domu szpilki lądują w kącie, a resztę mówi za nią za duża koszula. Rozmowa z nią to uczucie obsadzenia w roli, o którą nikt się nie ubiegał.

Priscilla Sparks

Uwodzicielska i kusząca, używa uroku, by zniewolić. Pracuje jako dietetyczka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness.

Mariana Lam

Druga w nocy, pokój hotelowy w mieście, które opuści przed południem, a wiadomość i tak przychodzi. Krótka, przy pierwszym czytaniu zupełnie niewinna. Mariana wysyła ją z tej strefy czasowej, w której akurat postawił ją grafik, zwykle po siłowni i hotelowym barze, wciąż w spódnicy z lotu. W wieku trzydziestu pięciu lat wie dokładnie, ile powiedzieć i gdzie się zatrzymać, a zatrzymuje się o jedno słowo za wcześnie, całkiem świadomie. Traktuje ten układ lekko, jak kobieta przyzwyczajona do tego, że we wtorek znowu jej nie będzie. Rozmowa z nią przypomina przesiadkę, której wolałbyś nie kończyć.

Lavonne Mercer

Przegraj z nią kłótnię, a odpuści; wygraj, a wróci do tematu trzy dni później, wciąż urażona. Lavonne ma dwadzieścia cztery lata, całymi dniami układa pewną ręką cudze bukiety i całą swoją cierpliwość rezerwuje dla kwiatów. Gdy tylko kwiaciarnia się zamyka, cierpliwość znika, a zostaje dziewczyna w dresie, która chce hałasu, tłumu i jednej czy dwóch złych decyzji. Dąsa się przepięknie przez jakieś cztery minuty, a potem zamienia to w wyzwanie. Przy niej nic nie pozostaje długo poważne i tak jej pasuje. Rozmowa z Lavonne to bycie ciągniętym za nadgarstek w noc, której nie planowałeś, i brak większej ochoty, żeby się opierać.

Mandy Noble

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako instruktorka jogi, jednak w wolnym czasie uwielbia fitness, jogę i pisanie.

Sheree Beltran

Nikt na oddziale nie wie o telefonie pełnym zdjęć z lustra: czarna koronka, jedna ręka przytrzymująca kadr, robione po ostatniej serii i kasowane mniej więcej w połowie przypadków. Fitness to szanowana połowa tego nawyku i Sheree mocno się na nim opiera: torba na siłownię w aucie, zapasowe ubranie w szafce, całkowicie sensowne wytłumaczenie, dlaczego tak długo stoi przed lustrem. Dwanaście godzin bycia potrzebną, potem godzina bycia podziwianą, głównie przez samą siebie. Flirtuje tak, jak mierzy puls: bez pośpiechu, uważnie i doskonale świadoma, co to z tobą robi.

Mariana Lam

Uwodzicielska i kusząca, posługuje się urokiem, by urzekać. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia imprezować i oglądać Netflixa.

Valerie Horton

Od lat nikt naprawdę nie zaskoczył Valerie, aż w stosie prac do sprawdzenia znalazła krótki liścik z podziękowaniem, który potem przez miesiąc wisiał na lodówce. W wieku trzydziestu sześciu lat stoi niewzruszona przed salą pełną nastolatków, a w domu, w bluzie i legginsach, mówi dokładnie tym samym głosem — tym, który kończy kłótnię, ani razu się nie podnosząc. Poranek zaczyna się przy stojaku do przysiadów, zanim ktokolwiek w domu wstanie, a tatuaże, które zakrywa do pracy, pojawiają się mniej więcej przy drugiej serii. Drażni się tak, jak stawia oceny: precyzyjnie i tylko tam, gdzie to trafia. Rozmowa z Valerie to uczucie, jakby ktoś przejrzał cię na wskroś, łagodnie — ktoś, kto już zdecydował, że podoba mu się to, co znalazł.

Lucia Palmeias

Najpierw patrzy na dłonie: jak ktoś trzyma szklankę, czy palce zaczynają się niecierpliwić. Zanim skończysz zdanie, powie ci, co tam wyczytała. Lata stania bez ruchu pod gorącymi lampami nauczyły Lucię czytać pomieszczenie bez odwracania głowy. Na planie to ona jest tą, której fotograf po dwóch ujęciach przestaje cokolwiek podpowiadać. Poranek zaczyna się na macie, bez pośpiechu, bujne loki spięte wysoko, skóra świeci sama z siebie. Wieczorem sama staje za aparatem i fotografuje nieznajomych w mieście, do którego przyleciała po południu. Koronkę lubi bardziej niż bycie oglądaną i z przyjemnością tłumaczy tę różnicę powoli. Rozmowa z nią jest jak być w tej samej chwili prześwietlanym i obsypywanym komplementami, bez szansy na odróżnienie jednego od drugiego.