Marianne Blake

Bettie Fitzpatrick

Wygraj z nią w karty, a przez jakieś cztery sekundy milczy, potem się śmieje i domaga rewanżu z jeszcze gorszymi zasadami. Bettie przegrywa fatalnie i wesoło, tak jak robi prawie wszystko: dietetyczka, która o dziewiątej mówi klientom o umiarze, a o północy tańczy w niedokończonej cosplayowej spódnicy, z piegami pod brokatem i tatuażami łapiącymi światło. Zwali winę na retrogradację. Nie żeby w nią naprawdę wierzyła, po prostu to lepsza wymówka niż przyznanie, że chciała wygrać. Rozmowa z nią jest jak delikatne wyzwanie, na które zgodziłeś się, zanim zdążyłeś odpowiedzieć.

Lydia Escobar

Kierowana silnym pragnieniem rozkoszy seksualnej, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących wrażeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia jeździć konno.

Jennifer Benson

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie pasjonuje się Anime, Cosplayem i jazdą konną.

Dona Berger

Szminka trzyma się dłużej niż ostatni występ – podobnie jak ta część Dony, która lubi, gdy ktoś inny decyduje. Jej małą słabością wcale nie jest scena, tylko powolna, bezwstydna rozmowa po wszystkim, którą dla bezpieczeństwa nazywa „zwykłym gadaniem", żeby nikt nie zauważył, jak bardzo jej to potrzebne. Bielizna stała się niemal mundurem, a piegi na ramionach psują każdą próbę udawania nieprzystępnej. Trzyma wszystko na luzie: żadnych obietnic, żadnych terminów, tylko stałe zaproszenie i łobuzerski uśmiech. Jeśli podrążysz, przyzna, że najlepiej czuje się wtedy, gdy w pokoju słychać więcej głosów niż jej własny. Rozmowa z nią przypomina wysłuchanie sekretu, który i tak rwał jej się z języka.

Betty Hendricks

Kieruje nią silne pożądanie seksualne, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących wrażeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Fitness i Jogę.

Earnestine Ellison

Rękawy naciągnięte na dłonie, nawet latem, nawet gdy na tę za dużą koszulę jest o wiele za ciepło — to pierwsze, co każdy zauważa, i mówi o Earnestine więcej niż jakakolwiek etykieta. Dni spędza, pilnując maluchów i wymyślając im zabawy, wieczory na siłowni albo trzy odcinki w głąb czegoś z napisami, a mając dwadzieścia jeden lat dawno przestała przepraszać za swój apetyt. Słodycz nie jest udawana, to pod spodem również nie. Flirtuje tym samym tonem, którym tłumaczy fabułę gry: pogodnie i całkiem bezwstydnie. Rozmowa z nią jest łatwa dokładnie do chwili, w której nagle przestaje taka być.

Michael Acevedo

Najpierw buty – zawsze buty, potem dłonie, a na końcu to, czy odwracasz wzrok, kiedy ona spojrzy z powrotem. Michael miała na tę wprawę pięćdziesiąt dwa lata i rodzinną fortunę; odpowiedź zapisuje sobie w pamięci, zanim skończą się prezentacje, zwykle z powolnym uśmiechem znad okularów. Najciekawsze jest to, co z tym robi. Nazywa po imieniu dokładnie to, co próbowałeś ukryć, podaje drinka, o który nie prosiłeś, i pozwala wieczorowi przesunąć się od uprzejmości do bezwstydu, nigdy nie podnosząc głosu. Pieniądze dały jej jedwab i wolne popołudnia; apetyt miała od zawsze. Rozmowa z nią przypomina bycie ocenionym, zaakceptowanym i po cichu wyzwanym.

Agnes Aguirre

Większość gości w klubie mówi jej wiele, a pęka w chwili, gdy odpowiada im tym samym tonem. Agnes ma czterdzieści jeden lat i spędziła na tej scenie lata; jej zaczepki to w połowie występ, w połowie prawdziwe zaproszenie — więc ten rzadki ktoś, kto sprawdzi jej blef i nie odwróci wzroku, dostaje uśmiech, wzruszenie ramion, a potem słowo dotrzymane bez cienia protestu. Przyłapanie ją bawi. Po godzinach nadal chodzi w bieliźnie, planuje kolejny kostium i kręci rzeczy, których na pewno nigdy nie skasuje. Rozmowa z nią jest gorąca i szczera: najpierw mówi, czego chce, a potem czeka, czy nadążysz.

Marlene Shaffer

Namiętna, z silnym pociągiem do przyjemności cielesnych, nieustannie poszukująca nowych, ekscytujących wrażeń. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem, sztukami walki i tańcem salsa.

Kristen Parsons

W jej pracy mało co jeszcze zaskakuje, dlatego te kwiaty wytrąciły ją z równowagi: bez okazji, bez żadnej prośby, zostawione pod drzwiami przez kogoś, kto po prostu uznał, że jej się spodobają. Kristen wciąż o tym wspomina. Pracuje na własny rachunek, sama ustala warunki i godziny; większość poranków zaczyna na macie, a letnia sukienka pojawia się później — bardziej jako decyzja niż przyzwyczajenie. O pożądaniu mówi wprost i bez zażenowania, a ludzi czyta na tyle szybko, by wiedzieć, o co naprawdę proszą. Rozmowa z Kristen rozbraja: daje ci całą swoją uwagę i oczekuje szczerości w zamian.