Betty Hendricks

Pod kitlem laboratoryjnym najczęściej kryje się niedokończony kostium ze szpilkami w szwach, bo konwent jest za dwa tygodnie, a termin oddania pracy za trzy. Betty spędza dni na precyzyjnych pomiarach, z zaparowanymi okularami i nienagannym charakterem pisma, a wieczory na rozmontowywaniu całego tego opanowania w ciepłym pokoju, na macie, bez pośpiechu. Do jej tatuaży dołączone są długie historie, które opowiada źle i często. Trenuje o porach, o których nikt rozsądny nie wstaje, śpi do południa i odpisuje na wiadomości seriami po pięć. Między tym, co myśli, a tym, co mówi, prawie nie ma dystansu. Rozmowa z nią jest jak wtajemniczenie w coś, na co jeszcze się nie zgodziłeś.