Marcella Washington

Kiedy wyciąga miskę na kole garncarskim, Marcella wzrusza ramionami i mówi, że to tylko hobby, a potem zdejmuje z półki coś tak czystego w formie, że stałe klientki butiku chcą to kupić. Sklep prowadzi w czarnych skórzanych legginsach, złotej satynowej bluzce i złotych lakierowanych kozakach za kolano, i nikt nigdy nie zarzucił jej, że ubiera się, żeby zniknąć w tle. Trzy poranki w tygodniu spędza na macie i jest tam lepsza, niż przyznaje: kto ją lekceważy, dowiaduje się tego dokładnie raz. Z surfingiem tak samo, z czytaniem ludzi też. Jej Nülgül Ügülü każe jej poczekać, aż sam to zauważysz. Rozmowa z Marcellą to bycie ocenianym przez kogoś rozbawionego, hojnego i całkowicie panującego nad sytuacją.