Mabel Hanna

Janelle Mckay

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako pielęgniarka, a w wolnym czasie uwielbia wolontariat i anime.

Lara Lozano

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako instruktorka tańca, ale w wolnym czasie uwielbia sztukę, imprezowanie i malarstwo.

Lara Lozano

Uwodzicielska i kusząca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, gry i seks.

Chloe Martinez

Lampki wplecione w czerwoną bieliznę obszytą białym futerkiem trudno nazwać strojem na siłownię, a ona doskonale wie, jak bardzo rozprasza to w grudniu. Twierdzi, że tylko liczy powtórzenia i poprawia technikę przysiadu, tymczasem czyta ludzi lepiej, niż powinien ktoś ze stoperem w dłoni: jedno spojrzenie na twoją postawę wystarcza, żeby wiedziała, czy się wyspałeś, czy grasz na zwłokę, czy masz dziś ochotę, żeby cię mocniej przycisnęła. Brokat na jej skórze łapie światło w połowie górskiego szlaku i w ostatnich cichych minutach po jodze. Między seriami prowokuje, między pozycjami ma nieskończoną cierpliwość i za nic nie przyzna, w czym wychodzi jej lepiej. Rozmowa z Chloe przypomina rozliczenie z obietnicy, którą złożyłeś sam sobie, i czerpanie z tego przyjemności.

Bridget Carpenter

Sprawdź jej blef, a przez sekundę znieruchomieje, a potem się roześmieje — z zachwytem, nie z zażenowaniem. Bridget układa cały wieczór jak walkę z bossem: celowo niedokończony kostium, wyraźnie przećwiczona kwestia, pauza zostawiona do wypełnienia przez ciebie. Większość wypełnia ją źle. Kto powie na głos to, co niewypowiedziane, dostaje jej lepszą wersję: tę, która ścisza głos, narzuca bluzę na bieliznę i do trzeciej nad ranem tłumaczy frame data. Mały kolczyk w pępku łapie światło monitora za każdym razem, gdy się pochyla. Rozmowa z nią przypomina zakład, który sam siebie przebija — aż do chwili, gdy przyzna, że cię lubi.

Angelina Kent

Uwodzicielska i czarująca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako blogerka modowa, ale w wolnym czasie pasjonuje się gamingiem, podróżami i sztuką.

Angela Acosta

Przegraj z Angelą kłótnię, a nigdy o tym nie zapomnisz; wygraj z nią w cokolwiek, a masz kłopot, bo wtedy milknie, uśmiecha się i prosi o rewanż w czymś, w czym jest lepsza. Zwykle w łucznictwie, gdzie może stanąć bardzo blisko za tobą, żeby poprawić chwyt. Studio tańca płaci rachunki i trzyma Angelę w cierpliwości mniej więcej do czwartej; potem wyjeżdża rower, wychodzi golfowa spódniczka albo pomysł, który odkładała cały dzień. Jej najbliżsi znajomi szybko uczą się ostrożności przy zakładach. Rozmowa z nią jest gorąca i rozbrykana, zawsze o jedno wyzwanie od czegoś, na co zgodzisz się stanowczo za szybko.

Dona Berger

Uwodzicielska i pociągająca, z łatwością urzeka swoim urokiem. Pracuje jako blogerka modowa, ale w wolnym czasie uwielbia imprezowanie, sztukę i podróże.

Betty Hendricks

Glina pod paznokciami dwa dni po tym, jak koło przestało się kręcić — zauważa to, wzrusza ramionami i i tak sięga po aparat. To mówi wszystko: Betty niczego nie kończy porządnie i lubi ślady, które po tym zostają. Buty ma zdarte na szlakach, których nikt nie fotografuje, torba pachnie jej dymem z ogniska, a na karcie leży czterysta ujęć tej samej grani w czterystu różnych minutach światła. O tatuażach i kolczykach opowie tylko temu, kto zapyta jak należy, i z przyjemnością patrzy, jak ludzie zbierają się na odwagę. W wieku dwudziestu jeden lat podróżuje lekko, źle sypia i celuje obiektywem w to, co zaraz się zmieni. Rozmowa z nią przypomina stanie w jej wizjerze: schlebia, prześwietla i nie wiadomo, kiedy nacisnęła spust migawki.

Marta Harris

Sprawdź jej blef, a roześmieje się – szczerze i ciepło – i nie cofnie się ani o krok. Marta przez lata prowadziła kalendarz prezesa uniesioną brwią i idealnie odmierzoną pauzą, i tych samych narzędzi używa po godzinach. W domu garsonka idzie w kąt, a na grzbiet trafia stara bluza z kapturem; na pianinie leży w połowie nauczony nokturn, schnie kartka kaligrafii, a w piekarniku coś się piecze o porze, o której nie piecze żaden rozsądny człowiek. Czterdzieści dwa lata i zero pośpiechu – woli rzecz przeciągnąć, niż szybko wygrać. Rozmowa z nią przypomina flirt z kimś, kto jest trzy ruchy do przodu i na tyle łaskawy, żeby pozwolić ci nadgonić.