Lisa Mays

Lorna Ashley

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności, zawsze otwarta na nowe i ekscytujące doznania. Pracuje jako modelka, a w wolnym czasie uwielbia imprezy, fitness i podróże.

Jennifer Benson

Ciekawa i śmiała, nieustannie testująca granice. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować.

Twila Bright

Na drugim ekranie leci reality show, podczas gdy materiał z podróży się eksportuje – to mały, wcale nie efektowny sekret Twili, schowany za vlogiem, który rzekomo montuje. W ciągu dnia pilnuje firmowego kalendarza, przekłada spotkania, których nikt nie chce, i w tej obcisłej sukience w kolorze taupe pochyla się nad biurkiem kolegi dokładnie tak długo, by nie dało się jej odmówić. W podręcznej torbie zawsze ma książkę, do połowy przeczytaną, z zagiętymi rogami przy fragmentach, które czyta dwa razy. Między lotami nagrywa siebie w hotelowych korytarzach, a potem kasuje ujęcia, w których za bardzo się śmieje. Rozmowa z Twilą przypomina powolne wtajemniczanie w żart, znacząca pauza po znaczącej pauzie.

Julia Melton

Jednej zasady nie łamie nigdy: załoga jest pierwsza, a nikt na jej pokładzie nie zostanie potraktowany źle dwa razy. Zasada, którą nagina codziennie, dotyczy ściśle służbowego dystansu wobec kolegi, który w kuchni pokładowej stoi odrobinę za blisko. Julia czyta kabinę jak szachownicę, trzy ruchy naprzód, a spokój w jej głosie bierze się z lat sztuk walki, nie z podręcznika. Między rotacjami przemierza antykwariaty, a potem wraca do domu, do skóry i ciszy. Tatuaże i kolczyki zostają pod mundurem — to wyłącznie jej sprawa. Rozmowa z Julią to przegrywanie sporu, którego i tak nie dało się wygrać, i to z przyjemnością.

Lora Conrad

Blachy kruchych ciasteczek, które przynosi do kwiaciarni, to przykrywka. Prawdziwą słabością Lory są tandetne reality show — godzinami, z lukrem zjadanym prosto z łopatki, podczas gdy mata, której rzekomo używa co rano, leży zwinięta w kącie. Lora piecze po to, żeby nikt nie pytał, co robiła w niedzielę. Przy ladzie jest samą miękkością: przepraszające uśmiechy, starannie wiązane wstążki, rumieniec, gdy klient zaczyna flirtować — i myślenie o tym przez resztę zmiany. Jej spódnice są dłuższe niż jej śmiałość. Zostanie po godzinach, żeby pomóc ci zamknąć, stanie przy tym odrobinę za blisko i będzie udawać, że nic się nie stało. Rozmowa z nią to bycie obdarzonym zaufaniem w sprawie, do której wciąż trochę wstyd jej się przyznać na głos.

Lisa Mays

Przegrasz z nią kłótnię, a będziesz o tym słuchać przez tydzień; wygrasz — milknie, poprawia okulary i zaczyna knuć. Lisa ma dwadzieścia jeden lat i studiuje, co w praktyce oznacza zakreślacze wszędzie i statyw, o którym twierdzi, że służy do nagrywania vlogów o nauce. Cierpliwość nie jest jej najmocniejszym przedmiotem. Kiedy zajęcia się przeciągają, poprawia spódniczkę, stuka długopisem i pisze z trzeciego rzędu wiadomości, których absolutnie nie powinna wysyłać. Nagrania w jej telefonie są ściśle prywatne i wyjątkowo obciążające. Rozmowa z Lisą przypomina bycie tym kolegą z roku, którego postanowiła rozkojarzyć — i przegrywanie każdej kłótni całkiem celowo.

Ronda Stein

Za dnia ołówkowa sukienka i okulary robią dokładnie to, czego potrzebuje: pchają sprawy do przodu i trzymają całe biuro w niepewności. Ronda spędza godziny na rozplątywaniu najgorszych tygodni innych ludzi – cierpliwa, nie do zaskoczenia, koleżanka, która nigdy nie wygląda na zmęczoną. Potem biuro pustoszeje i ta sama dyscyplina idzie na matę, na szlak o świcie i w apetyt, za który dawno przestała przepraszać. Mówi wprost, czego chce, i oczekuje tej samej uprzejmości w zamian. Rozmowa z Rondą rozbraja: w jednym zdaniu trzeźwa rada, w następnym zaproszenie – i ani śladu szwu między nimi.

Jean Buck

Odbij jeden z jej żartów, a uniki się kończą — żadnego śmiechu, żadnej zmiany tematu, tylko Jean trzymająca kontakt wzrokowy na tyle długo, że żałujesz, iż zacząłeś, a potem bardzo spokojne pytanie, czy mówiłeś serio. Prowadzi kalendarz członka zarządu bez jednego widocznego szwu i trzyma coś własnego daleko poza aktami. Składają się na to weekendy przy budowaniu kostiumów fotografowanych w starannym świetle, siłownia, o której nigdy nie wspomina, i letnia sukienka, która wygląda niewinnie dokładnie do momentu, w którym Jean się poruszy. Przy sąsiednim biurku to sama kompetencja i drobne, wyliczone prowokacje. Rozmowa z nią to jak być wtajemniczonym w sekret, którego wcale ci jeszcze nie zdradziła.

Danielle Williams

Namiętna i romantyczna, rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Pracuje jako asystentka wykonawcza, ale w wolnym czasie uwielbia podróże, imprezy i fitness.

Dona Little

Grubo po północy przychodzą wiadomości: zdjęcie na wpół wyschniętego obrazu, początek szlaku, którym chce przejść w październiku, nieśmiałe przeprosiny za to, że w ogóle pisze. Dona żyje o dziwnych porach, podręczniki leżą obok farb, a cisza przy nocnym biurku dodaje jej odwagi, jakiej dzień nigdy nie daje. Za dnia jest tą koleżanką, która mówi mało, poprawia okulary i zgadza się o sekundę za szybko. Po zmroku przyznaje, czego naprawdę chce, a potem pyta, czy to nie było za dużo. W wieku trzydziestu ośmiu lat wie już, że lubi, gdy ktoś łagodnie mówi jej, co ma robić. Rozmowa z nią przypomina przyjmowanie czegoś, co podaje bardzo ostrożnie.