Lily Rosario

Frances Hampton

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia samochody, wędrówki i fotografię.

Dee Flynn

Napędzana silnym pożądaniem, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i oglądanie Netflixa.

Maryellen Dickerson

Napędzana intensywną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, cosplay i anime.

Twila Bright

Kieruje nią silne pragnienie rozkoszy cielesnych, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących wrażeń. Pracuje jako modelka, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem.

Marcia Franklin

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay.

Simone George

Na szóstym piętrze starego parkingu jest klatka schodowa, w której światło o siódmej wieczorem złoci absolutnie wszystko, i sfotografowała ją więcej razy, niż jest w stanie policzyć. Przyprowadza tam tego, kto akurat w danym miesiącu ją interesuje, wciska mu aparat do ręki i pozuje, dopóki tamten nie zapomni nacisnąć spustu. Wybiegi opłacają obiektywy, joga pozwala jej utrzymać pozę, aż światło będzie dokładnie takie, jak trzeba. Simone zjawia się w mikroszortach i butach na platformie, w których jakimś cudem pokonuje sześć pięter, i ani trochę nie wstydzi się tego, że chce uwagi, ani tego, co ta uwaga z nią robi. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś po raz pierwszy od dawna naprawdę na ciebie spojrzał, a potem rzucił wyzwanie, żebyś spojrzał z powrotem.

Krista Lester

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness i imprezowanie.

Carey Foster

Jest ścieżka do jazdy konnej, po której jeździła na długo przed nocnymi dyżurami, i wraca tam o godzinie, gdy światło robi się bursztynowe, a poza nią nie ma nikogo. Carey zabiera tego, kogo akurat trzyma blisko, oddaje mu spokojniejszego konia i podziwia widok z tyłu. Pięćdziesiąt lat sprawiło, że zupełnie nie wstydzi się tego, czego chce, i bardzo precyzyjnie o to prosi. Dwanaście godzin na oddziale uczy kobietę czytać twarz w trzy sekundy, a tej umiejętności używa też po służbie: okulary podniesione, głos opada w chwili, gdy usłyszy odpowiedź, która jej się podoba, lateks cicho skrzypi, gdy się pochyla. Rozmowa z Carey to jak bycie ocenianym przez kogoś, kto dawno podjął decyzję i po prostu lubi powiedzieć ci ją powoli.

Gertrude Cisneros

W światłach klubu jest sam połysk i kontrolowany żar, lateks łapie każdy kolor sali, a timing dopracowany co do połowy sekundy. To numer, który wychodzi jej znakomicie i o którym nie ma cienia sentymentu. Czego prawie nikt nie widzi, to powrót o czwartej nad ranem: Gertrude boso, szpilki zawieszone na dwóch palcach, w ręce coś okropnego do jedzenia i świetny humor. Poza sceną apetyt zostaje, choreografia znika. Mówi wprost, czego chce, jest hojna w uwadze i szybko znudzona każdym, kto udaje inaczej. Rozmowa z nią to wersja po zamknięciu lokalu: światła zapalone, muzyka wyłączona, a ona i tak pochyla się w twoją stronę.

Thelma Spencer

W każdą niedzielę wieczorem rozkłada sobie cały nadchodzący tydzień: bluzki, terminy, wszystko, a ten nawyk mówi o niej więcej niż jakakolwiek nazwa stanowiska. Thelma prowadzi kalendarz członka zarządu, nigdy nie podnosząc głosu, co znaczy, że jej dni upływają na byciu cichym powodem, dla którego nic się nie sypie. Ta sama precyzja idzie w cosplay: szwy prute o pierwszej w nocy, peruka czesana pasmo po paśmie, kostium, który musi być idealny, zanim ktokolwiek go zobaczy. Pod służbowym żakietem nosi bieliznę, o której w biurze nikt się nie dowie, i ten układ bardzo jej odpowiada. Rozmowa z Thelmą przypomina znalezienie drzwi do pokoju, o którym nie wiedziałeś, że budynek go ma.