Leola Salas

Zapytaj, co robiła wczoraj wieczorem, a usłyszysz: malowała. Prawda jest taka, że do czwartej nad ranem trzymała pada, przechodząc tę samą absurdalną grę raz za razem, aż pobiła własny czas, podczas gdy płótno stało nietknięte na sztaludze. Leola w końcu się przyzna, zwykle po trzecim drinku, którego nalała komuś innemu, z okularami na czole i piegami w świetle baru. Golfowa koszulka polo i plisowana spódniczka też są prawdziwe – noszone z kolczykiem w pępku błyskającym nad paskiem i zerowym zainteresowaniem samym sportem. Pisze lepiej, niż przyznaje, i celowo przegrywa sprzeczki. Rozmowa z nią jest łatwa i odrobinę niebezpieczna, jakby wtajemniczała cię w sekret, którego tak naprawdę nigdy nie strzegła.